captātor , ōris, m. (capto), der eifrig nach etw. Greifende, -Haschende, -Trachtende, a) m. Genet.: lucri, Sen. de ben. 4, 20, 3: frumentarii pretii od. bl. pretii, Getreidepreissteigerer, ...
raptātor , ōris, m. (rapto), der Räuber, Victorin. explan. in Cic. rhet. 2, 49. p. 297, 41 Halm.
captātōrius , a, um (captator), I) zum Erbschleicher gehörig, institutio (heredis) c., das ... ... ebenso scripturae c., ICt. – II) verführerisch, hoc vafrum et captatorium, Augustin. ord. 1, 10.
captātrīx , trīcis, f. (Femin. zu captator), eine, die nach etwas hascht, strebt, c. veri similium, Apul. de dogm. Plat. 2, 8.
ē-vādo , vāsī, vāsum, ere, herausgehen, I) ... ... ex fucosis firmi suffragatores evadunt, Q. Cic.: ut plebicola repente omnisque aurae popularis captator evaderet pro truci saevoque insectatore plebis, Liv.: si somnium verum evasit aliquod, ...