incitāmentum , ī, n. (incito), das ... ... 10 [41], 24), a) v. Lebl., absol., id maximum erat bellantibus incitamentum, Curt. 8, 14 (48), 11. – m. subj. ...
re-bello , āvī, ātum, āre, den Krieg gegen seinen Überwinder erneuern, sich auflehnen, sich empören, ... ... Sen. poët. – 2) wieder hervorbrechen, sich wieder zeigen, vitia rebellant, Plin.: rebellante taedio, Plin.
bello , āvī, ātum, āre (bellum), Krieg führen, ... ... Sil.: caestu, Stat.: quoniam prohibent anni bellare, loquendo pugnat, Ov.: inter primos bellantes, Dict.; vgl. Deder. Dict. 2, 4. – / Nbf ...
dis-pello , pulī, pulsum, ere, auseinander treiben, -jagen ... ... Zustände, umbras, Verg.: sole od. incalescente sole dispulsā nebulā, Liv.: bellantem somnum, poet. = den Schlaf des von Schlachten Träumenden, Sil.: ...
cōn-senēsco , senuī, ere, ergreisen, vergreisen, I) ... ... sich verliegen, α) v. leb. Wesen: Alexandro alieno in agro bellanti exercitus consenuisset, Liv.: sin inclusae consenescunt (columbae), Varr.: propter pedes ( ...
perfidiōsē , Adv. (perfidiosus), wortbrüchig, treulos, unredlich, perfidiose numquam quicquam hic agere decretumst mihi, Plaut. vidul. fr. II ... ... perfidiose facta videbitis, Cic. Rosc. Am. 118. – aut crebrius aut perfidiosius rebellantes, Suet. Aug. 21, 2.