bulbīnē (bolbīnē), ēs, f. (βολβίνη), ein Zwiebelgewächs, Plin. 19, 95; 20, 107.
im-bulbito , āre (in u. βόλβιτον), bekacken, Paul. ex Fest. 32, 1.
cēpula , ae, f. (Demin. v. cepa), die ... ... 3, 24, 2; 11, 11, 4: cepulae Germanae (viell. = bulbi vomitorii), Cael. Aur. acut. 3, 4, 42. – Form ...
in-ārēsco , āruī, ere, eintrocknen, vertrocknen, ... ... (fici maturae) inaruerunt, Varro: ignorant, quam celeriter lacrimae inarescant, Curt.: qui (bulbi contriti) ubi inaruerunt, efficiunt, ut etc., Cels.: buxus aperto caelo inarescit, ...
1. hortēnsius , a, um (hortus), zum Garten gehörig, in ihm wachsend. Garten-, bulbi, Plin.: batis, Plin. – Plur. subst., hortēnsia, ōrum, n., Gartengewächse, Gartenfrüchte, Plin. 19, 131 u.a ...
operor , ātus sum, ārī (opus), I) v. intr. ... ... a) physisch, quod (venenum) cum minus operaretur, Lampr.: hoc modo etiam bulbi ex aqua cocti operabuntur, Prisc. – b) geistig, quod ad crudelitatem ...
cōpiōsē , Adv. m. Compar. u. Superl. ( ... ... Cic. – copiosius vinum bibere od. vino uti, Cels.: sponte nascuntur (bulbi) copiosissime in Balearibus insulis, Plin. – II) in bezug auf die ...
sētania , ae, f. u. sētanion , iī, n ... ... , 356 u. 379. – III) einer Art Zwiebelgewächse (bulbi), Form setanion, Plin. 19, 95.
fabrīlis , e (faber), a) zum in Holz, Stein, ... ... der Schmiedeesse gedörrt (vgl. Plin. 14, 46), bulbi, Apic. 8, 384 (dazu Schuch): uvae, Edict. Diocl. 6 ...