populātus , ūs, m. (populor), die Verheerung, Verwüstung ... ... . 2, 534. Claud. in Eutr. 1, 244: infrenes hostium ante discursus castigatis coërcuisse populatibus, Sidon. epist. 3, 3, 7.
castīgātus , a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (castigo), eingeschränkt, zusammengehalten, dah. ... ... 1, 1, 3: luxuria castigatior, Augustin. de civ. dei 5, 24: castigatissima disciplina, Gell. 4, 20, 1.