2. Catius , ī, m., ein epikurëischer Philosoph aus Insubrien, gest. i. J. 54 v. Chr., Cic. ep. 15, 16, 1. Quint. 10, 1, 124: er wurde wahrsch. als Charakter seiner Satire gewählt von Hor. ...
1. Catius , ī, m. (verwandt mit catus), eine römische Gottheit, der man die Macht zuschrieb, die Knaben gescheit u. gewitzigt zu machen, nach Augustin. de civ. dei 4, 21.
focātius , s. focācius.
calcātius , Adv. (calcatus v. calco), etwas gedrängter, exprimere alqd, Spät.
pācātē , Adv. (pacatus), friedlich, in ... ... , in Ruhe, ruhig, itaque ex turpissima lite in risum diffusi pacatius ad reliqua secessimus, Petron. 10, 3: u. so Compar. Augustin ...
fūcātē , Adv. (fucatus), geschminkt, Compar. fucatius, Auson. lib. protrept. (XIII) 1, 7. p. 36, 7 Schenkl.
plācātē , Adv. (placatus), mit ruhigem Gemüte, mit Fassung, ... ... et moderate ferre, Cic. ep. 6, 1, 4: molestias cotidie remissius et placatius ferre, Cic. ep. 6, 13, 3.
dēlicātē , Adv. m. Compar. (delicatus), reizend, ... ... insternere d. arceram, Gell.: d. conficere iter, Suet. – (iracundus) mollius delicatiusque tractetur, etwas zart, Sen.: edendum delicatius, Treb. Poll.
Catiānus , a, um, s. 2. Catius.
inculcātē , Adv. (inculcatus v. inculco), dringend, nachdrücklich, inculcatius commendare, Augustin. serm. 162, 2.
Sēdigitus , a (sex u. digitus), der, die ... ... als Beiname, s. Plin. 11, 244: v. Dichter C. Vulcatius, Gell. 3, 3, 1 u. 15, 24, 1.
unde , Adv. (urspr. cunde), von wo her, ... ... absol.: a) in direkter Frage: unde is? Plaut.: unde et quo Catius? woher u. wohin? Hor.: u. so (asyndet.) unde ...
pācātus , a, um, PAdi. (paco), im Zustande des ... ... quam Massiliam venere, die Stimme der Gastfreundschaft u. des Friedens, Liv.: pacatius ingressi iter, Sen.: pacatius arvum subeant, Ov.: provincia pacatissima, Cic.: pacatissima et quietissima pars, Caes.: ...
... extr.: Partic. im Compar. u. Superl., sicut electrum defaecatius est omnibus, ita currens aqua pura ceteris, Schol. Bern. Verg. georg. 3, 522: unde et caelum et purius et defaecatius ab omni labe peccati est, Ambros. in psalm. 118. serm. ...
certitūdo , inis, f. (certus), die Gewißheit, ... ... Gericht streiten, debattieren, verhandeln, inter se, Cic.: hanc rem, Vulcatius b. Gell.: foro si res certabitur olim, Hor.: certandae multae dies ...
auspicātō , Adv. (eig. Abl. absol. v. auspico), I) nach Anstellung der Auspizien, urbem condere ... ... ut ingrediare ausp., Plaut.: haud ausp. huc me attuli, Ter. – Compar. auspicatius, Plin. 3, 105 u.a.
1. medicātus , a, um, PAdi. (v. medico), ... ... ep.: odor, gewürzhafter, Plin.: potio, Heiltrank, Curt.: lac bubulum medicatius, Plin. 28, 124: res medicatissimae, Plin. 28, 78. – ...
1. explicātus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... sicheren Grund für usw., Cic.: litterae tuae, quibus nihil potest esse explicatius, Cic. ad Att. 9, 7, 2: explicatissima responsa, Augustin. epist ...