longaevitās , ātis, f. (longaevus), I) die langjährige ... ... insbes., die lange Lebensdauer, das lange Leben, corvorum, Macr. sat. 7, 5, 11: alci longaevitatem indulgere, Ambros. de ...
agmen , minis, n. (v. ago; vgl. altind ... ... a aus Sen. ad Marc. 16, 4): e pastu decedens agmine magno corvorum exercitus, Verg.: v. Ameisen, it nigrum campis agmen; u. ...
merda , ae, f., der Unrat-, Kot des Leibes, die Exkremente, bubula, Veget. mul ... ... . 4, 18, 25. Corp. inscr. Lat. 4, 1700: merdae albae corvorum, Hor. sat. 1, 8, 37.
in-quino , āvī, ātum, āre (in u. Stamm ... ... inqu. hoc medicamento manus, Scrib. Larg. merdis caput (am K.) inquinari corvorum, Hor. – im Passiv m. ab u. Abl., neque ...
cibārius , a, um (cibus), I) zur Speise gehörig, ... ... Varr. LL.: cocta cibaria (der Soldaten), Liv. (vgl. coquo): corvorum cibaria, Rabenaas (als Schimpfwort), Petr. 58, 2. – II) ...
2. exercitus , ūs, m. (exerceo), I) die ... ... Heer = eine Menge, ein Schwarm, corvorum, Verg.: Phorci, Meergottheiten, Verg.: meretricum exercitus (neben exoletorum greges ...