ocreātus , a, um (ocrea), mit einem Beinharnisch versehen, Hor. sat. 2, 3, 234: ocr. crura, umschiente, Plin. 19, 27.
screātus , ūs, m. (screo), das Räuspern, screatus abstine, Ter. heaut. 373.
in-creātus , a, um (in u. creo), nicht erschaffen, Ambros. hexaëm. 1, 1. § 1. Hieron. in Didym. de spir. scto 8 in. Claud. Mam. de stat. anim. 2, 4.
exscreātus , ūs, m. (exscreo), das Ausräuspern, der Auswurf, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 11, 128: quidam hinnibilis, ibid. 5, 10, 119: exscr. parvi sanguinis, Cael. Aur. de signif. diaet ...
concreātus , a, um (concreo), zugleich geschaffen, mit anerschaffen, absol., od. cum alqo, od. mit Dat. ( mit wem? ), Eccl.
prīmōcreātus , a, um (primus u. creo), zuerst erschaffen, primogenitus, non primocreatus (von Christus), Ambros. de fide 1, 7. § 48.
super-creātus , a, um (super u. creo), dazugewachsen, dazugekommen, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 125.
excreātio , excreātus , s. exscreātio, exscreātus.
hinnībilis , e (hinnio), wiehernd, Apul. de dogm. Plat. 3. p. 265 H. (p. 267 Oud.): übtr., exscreatus, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 10, 119.
disquīsītio , ōnis, f. (disquiro), die Untersuchung ( ... ... Cornif. rhet., Cic. u.a. (auch im Plur.): quia, vitione creatus esset, in disquisitionem venit, weil die Frage aufgeworfen wurde, ob nicht usw ...
... fr.: Saturno sancte create, Enn. fr.: Telamone creatus, Ov.: Maiā creatus, Ov.: Vulcani stirpe creatus, Verg.: matre servā creatus, Flor. – dah. subst., ... ... a Mario Cinnaque flamen dialis creatus, Vell.: Metellus senex admodum pontifex maximus creatus, Val. Max. – ...
odor , ōris, m. (zu griech. οζω, οδωδα, ... ... Witterung einer Sache, Vermutung, Ahnung, odore aliquo legum recreatus, Anhauch, Cic.: est non nullus odor dictaturae, man munkelt von ...
rīte , Adv.; eig. Abl. statt ritu, dah ... ... (d.i. vom Gesetze vorgeschriebener) Form, gesetzlich, non r. creatus tribunus, Quint. – u. in der Juristenspr., testes r. affuerunt, ...
Māia , ae, f. (= die Hehre, ... ... . Maiā natus, Hor. sat. 2, 6, 5; u. Maiā creatus, Ov. met. 11, 303: Akk. Maiān, Ov. fast. ...
arguo , uī, uitūrus, ere (v. ἀργός), im ... ... m. Ang. als wer? im Nom., qui non rite creatus tribunus arguebatur, Quint.: cum neuter ab eo, quo arguebatur, mentitus argui posset ...
subigo , ēgi, āctum, ere (sub u. ago), ... ... Plaut.: populos armis, Cic.: omnes gentes Hispaniae bello, Nep.: isto bello non recreatus (wiedergeboren) neque restitutus, sed subactus (geknechtet) oppressusque populus Romanus ...
morbus , ī, m. (zu morior; als Grundform ... ... corporis morbo, Tac.: e gravi morbo recreari, Cic.: nondum ex longinquitate gravissimi morbi recreatus, Cic.: defunctā civitate plurimorum morbis, paucis funeribus, Liv.: a morbo valui, ...
... Nep.: provinciam afflictam et perditam erigere atque recr., Cic.: isto bello non recreatus neque restitutus, sed subactus oppressusque populus Romanus est, Cic.: medial, ... ... alcis, Cic.: animos, Caes., afflictos animos, Cic.: Romanis ab ultima desperatione recreatus est animus, Liv. – refl. u. medial, ...
sextus , a, um (sex), I) der sechste, ... ... a) sextum, zum sechsten Male, sextum consul, Cic.: consul sextum creatus T. Quinctius Capitolinus, Liv. – b) sextō, sechsmal, Treb ...
inter-sum , fuī, esse, I) pers.: A) dazwischensein ... ... Romae esse, Cic. – interest, ut sciatur, quem ad modum Tacitus imperator sit creatus, Vopisc. Tac. 3, 1: illud magni meā interest, te ut videam ...
Buchempfehlung
In elf Briefen erzählt Peter Schlemihl die wundersame Geschichte wie er einem Mann begegnet, der ihm für viel Geld seinen Schatten abkauft. Erst als es zu spät ist, bemerkt Peter wie wichtig ihm der nutzlos geglaubte Schatten in der Gesellschaft ist. Er verliert sein Ansehen und seine Liebe trotz seines vielen Geldes. Doch Fortuna wendet sich ihm wieder zu.
56 Seiten, 3.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro