dēfraudātio , ōnis, f. (defraudo), die Übervorteilung, Entziehung, Tert. de anim. 43.
dēfraudātor , ōris, m. (defraudo), der Betrüger, Gaius inst. 4, 65.
dēfraudātrīx , trīcis, f. (Femin. zu defraudator), die Betrügerin, Tert. de ieiun. 16.
... 10. – m. in u. Abl., in omni re defraudabitur (wird Mangel haben), Vulg. Sirach 37, 22. – absol ... ... verst. me), Ter. adelph. 246. – / Archaist. defraudassis = defraudaveris, Plaut. rud. 1345: vulg. defraudit = defraudat ...
fiscālis , e (fiscus), fiskalisch, a) den Fiskus betreffend, dem Fiskus zustehend, calumniae, wegen Defraudation des Fiskus, Suet.: res, ICt.: vina, Vopisc.: molestiae, Aur. ...
caupo (cōpo), ōnis, m., I) = κάπηλος (Gloss.), ... ... stabularii aut cauponis hospes, Sen.: ad cauponem (coponem) devertere, Cic.: coponem defraudare, Varr. fr.: copo, computemus, Wirt, wir wollen zusammenrechnen, Corp. ...
genius , iī, m. (geno = gigno), I) der ... ... (= sich) gütlich tun, Plaut. Pers. 263. – aber genium suum defraudare (defrudare), seinen Genius betrügen = sich das Dasein-, sich den Lebensgenuß verkümmern ...
fraudo , āvī, ātum, āre (fraus), jmd. übervorteilen, bevorteilen, betrügen, beeinträchtigen, mit Abl. = jmd. um etw. bevorteilen, ... ... – / arch. fraudassis = fraudaveris, Plaut. rud. 1345 (Fleckeisen defraudassis).
īn-fusco , āvī, ātum, āre, dunkel machen, bräunen, ... ... maculā, Iustin.: gloriosam militiam seditionibus, Iustin.: vicinitas non infuscata malevolentiā, Cic.: ne defraudatione Glycerii infuscaretur finis fabulae, verhunzt (verpfuscht) würde, Donat. Ter. Andr ...
ērādīco , āvī, ātum, āre (ex u. radix), ... ... mit Stumpf u. Stiel ausrotten (in Verwünschungen), si defraudassis, dic ut in quaestu tuo Venus eradicet caput atque aetatem tuam, Plaut.: ...
brevitās , ātis, f. (brevis), die Kürze, ... ... Cic.: Sallustiana, Quint.: respondendi, Nep.: loquendi, Auson.: ne brevitas (ambitus) defraudasse aures videatur neve longitudo obtudisse, Cic.: multos imitatio brevitatis decipit, ut, cum ...