dēvōtio , ōnis, f. (devoveo), I) das Geloben ... ... Tac. u. Suet. – 2) das Gelübde, eius devotionis esse convictum, Cic. post red. ad Quir. 1: Plur., devotiones ...
con-vinco , vīcī, victum, ere, gleichs. ersiegen, d. ... ... neglegentiae alcis iudicio, Cic.: simplici iudicio multorum maleficiorum convictus, Cornif. rhet.: eius devotionis esse convictum iudicio deorum immortalium, testimonio senatus, Cic.: te in isto ipse ...
intuitus , ūs, m. (intueor), I) das Hinblicken ... ... 2: pietatis, Ulp. dig. 34, 1, 14. § 1: fidei ac devotionis, Veget. mil. 1, 28. – II) das Sehen, ...
obrēptio , ōnis, f. (obrepo), das Heranschleichen, ... ... = der sittliche Fall aus Vergeßlichkeit, menschlicher Schwachheit, quod Petrus Christum sequitur devotionis, quod negat obreptionis (est), Ambros. in Luc. 10. § 72. ...
astipulātor (adstipulātor), ōris, m. (astipulor), I) als gerichtl ... ... 67: ast. vanae opinionis, Val. Max. 7, 1, 2 extr.: impositae devotionis ast., Sidon. ep. 1, 9. p. 65, 3 Sav.: ast ...