mūginor , ārī (mūgio), laut murmeln, brausen, aquae ... ... , brüten (vgl. Paul. ex Fest. 147, 1), muginamur molimur subducimur, Lucil. 294: dum tu muginaris (darüber brütest), Cic. ad Att ...
dē-dūco , dūxī, ductum, ere, I) von einem höhern ... ... deducas, si ab hac abstraxeris? Cic. – mit folg. Infin., inde deducimur etiam imaginem mortis iam tunc eum (somnum) recensere, Tert. de ...
ad-dūco , dūxī, ductum, ere, I) etw. ... ... . m. folg. Genet. Subst. u. Gerundivi, zB. in eam spem adducimur, ut nobis ea contentio... interdum non fugienda videatur, Cic.: in spem maximam ...
familia , ae ( auch as, nach den Wörtern pater, ... ... als Gesinde eines Hausherrn: neque dubium est, quin, si ad rem iudicandam verbo ducimur, non re, familiam intellegamus, quae constet ex servis pluribus; quin unus homo ...
cupiditās , ātis, f. (cupidus), die Begierde, ... ... cupiditates suas, Cic.: consuetudine ad imperii cupiditatem trahi, Nep.: omnes trahimur et ducimur (werden unwillkürlich, unwiderstehlich hingezogen) ad cognitionis et scientiae cupiditatem, Cic.: ...
cōnsuētūdo , inis, f. (consuesco), die Beigewöhnung, I) ... ... omnium Siculorum consuetudine discedere, Cic.: plerumque autem parentum praeceptis imbuti ad eorum consuetudinem moremque deducimur, Cic. – est consuetudo Siculorum ceterorumque Graecorum, ut etc., Cic.: doctorum ...
flexibilis , e (flecto), biegsam, schmiegsam, geschmeidig, elastisch, ... ... .u. ihrem Charakter (im guten u. üblen Sinne), flexibiles in quamcumque partem ducimur a principe, Plin. pan.: aetas, Cic.: ingenium, Plin. ep.: avaritia ...