dē-sōlo , āvī, ātum, āre, einsam lassen, verlassen, ingentes agros, Verg. Aen. 11, 367: agros profugiendo, Col. 1, 3, 11: urbes, Stat. Theb. 6, 917. ...
ruo , ruī, rutum, aber Partic. Fut. ruitūrus, ere ... ... 7, 177. Claud. rapt. Pros. 3, 387. – impers., ut ferme fugiendo in media fata ruitur, Liv. 8, 24, 4. – b) ...
cupio , īvī od. iī, ītum, ere (vgl. ... ... war, Tac. – u. im Gerundium, qui appetitus... sive cupiendo sive fugiendo non satis a ratione retinentur, Cic. II) insbes.: a) ...
cancer , crī, m. (vgl. griech. καρκίνος), I) ... ... ., Vulg. 2. Tim. 2, 17: sermones eorum velut cancer et pestem fugiendo vitate, Cypr. ep. 43, 5. – / cancer (als Geschwür) ...
ex-sulto (exulto), āvī, ātum, āre (Intens. v. ... ... dich anschicken, Stat.: appetitus tamquam exsultantes (ungestüm auftretend), sive cupiendo sive fugiendo, Cic.: exsultare (eam partem animi) in somno, es empöre sich, ...
dē-fugio , fūgī, ere, I) v. intr., entfliehen ... ... illis se oneri non futurum, Caes.: sic iniurias fortunae, quas ferre nequeas, defugiendo (indem du dich ihnen entziehst) relinquas, Cic.