grandaevitās , ātis, f. (grandaevus), das hohe Alter, Pacuv. tr. 162. Acc. tr. 68 u. 245.
ex-igo , ēgī, āctum, ere (ex u. ago), ... ... am Ende seiner Tage, im hohen Alter, hochbetagt (zB. mori), Cic.: grandaevi senes, exactā aetate feminae, Tac.: eodem anno Q. Fabius Maximus moritur exactae ...
grandaevus , a, um (grandis u. aevum), hochbetagt, ... ... , eines Hochbetagten, Val. Flacc. 7, 348. – / Kompar. grandaevior, Vigil. Trident. epist. 2, 3 (Patrol. ed. Migne Tom. ...