improbātor , ōris, m. (improbo), der Mißbilliger, Verwerfer ( ... ... probator), malorum, Apul. de deo Socr. 16. Tert. de patient. 5: improbatores tui (Genet.), Augustin. op. imperf. c. Iulian. 1, 52 ...
probātor , ōris, m. (probo), der etw. gutheißt ... ... Gutheißer, Billiger, facti, Cic.: ingenii, Ov.: Ggstz., malorum improbator, bonorum probator, Apul. de deo Socr. 16.