inhālātus , Abl. ū, m. (inhalo), das Anhauchen, der Hauch, patentis oris inhalatu cinnameo, Apul. met. 2, 10.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »inhalatus«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 270.