1. messor , ōris, m. (meto, ere), der Mäher, Schnitter, ... ... Serv. Verg. georg. 1, 21. – bildl., sator sartorque scelerum et messor maxume, Plaut. capt. 661.
2. messor , ōris, m., s. mēnsor.
dēmessor , ōris, m. (demeto), einer der zumißt, Carm. epigr. 1238.
messōrius , a, um (1. messor), zu den Schnittern gehörig, Schnitter-, corbis, ... ... falx, Ulp. dig. u. Arnob. – subst., messōria, ae, f. (sc. falx), die Sichel der Mäher, ...
falx , falcis, Genet. Plur. falcium, f., jedes ... ... a) die Sichel, Sense, fenaria, Cato u.a.: messoria, Pallad. u. ICt.: immissi cum falcibus multi purgarunt et aperuerunt locum ...
... mēnsor , Nbf. mēsor (messor), ōris, m. (metior), der Messer, I) im ... ... . 1, 136. Corp. inscr. Lat. 10, 1930: Nbf. messor, Corp. inscr. Lat. 6, 3304: bes. mensor machinarius, ...
corbis , is, m. u. f. (vgl. altisl. ... ... Rücken), der Korb (vgl. Varro LL. 5, 139), messoria, Cic.: pabulatorius, Col.: lapidibus corbes pleni, Auct. b. Hisp.: corbes ...
occātor , ōris, m. (occo), der Egger, ... ... . Fest. 181 (a), 25. – bildl., sator sartorque scelerum et messor maxume. Ty. Non occatorem dicere audebas prius? Plaut. capt. 662. – ...
con-tundo , tudī, tūsum, ere, zusammen - od ... ... ficum aridam, Cels. – m. Dat. (wem? für wen?), messoribus allia serpyllumque, Verg. – m. Abl. (mit), albae spinae ...
īle , is, n. u. Nbf. īleum od ... ... u. die Gedärme, die Eingeweide, o dura messorum ilia! Hor.: bei Tieren, Hor., Mart. u. Iuven. ...
dūrus , a, um (vgl. altind. dāruṇá-ḥ, ... ... Verg.: Atlas d., Verg.: durissimus bos (Ggstz. mollissimus), Varro: ilia messorum, Hor.: mit Genet., durior oris equus, Ov. amor. 2, ...
sator , ōris, m. (v. sero, sevi etc.), ... ... übtr., der Zeuger, Hervorbringer, Vater, Urheber, sator sartorque scelerum et messor maxume, Plaut. capt. 661: aeternûm humanûm (= deorum hominumque) sator, * ...
in-dūco (arch. indouco, Corp. inscr. Lat. 1 ... ... Aegyptum, Liv.: oves in rura, Varro: Romam deûm matrem, Plin. ep.: messorem arvis, Verg. – inter sacra et vota vincula et laqueum, herbeibringen, ...
2. mundus , ī, m. (1. mundus), wie das ... ... – B) übtr., das Gerät übh., falces et operae messoriae mundus omnis, Werkzeug zur Ernte, Apul.: m. Cereris, die mystischen ...
con-tego , tēxī, tēctum, ere, bedecken, I) ... ... verdecken, verhüllen, v. Pers. usw., caput glauco amictu, Verg.: messoriā se corbe, Cic.: corporis partes, quae aspectum sint deformem habiturae, c. ...
sārītor (sārrītor), ōris, m. (sario), der Behacker ... ... sartor, Prob. app. 202, 29: bildl., sator sartorque scelerum et messor maxume, Pfleger, Plaut. capt. 661.
cōmissor , ātus sum, ārī (κωμάζω; ... ... Die Schreibung comissor u. comisor in gleich guten Hdschrn.; die Schreibung comessor u. comesor wohl aus falscher Etymologie (von comedo) entstanden, ...