Coptos , ī, f. (Κοπτός u. ... ... 959;πτίτης), koptisch, nomos (dessen Hauptstadt Koptos war), Plin. 5, 49. – C) Coptīticus , a, um ...
proptōsis , is, Akk. in, f. (πρόπτωσις), der Vorfall, Marc. Emp. 8. Cass. Fel. 78. p. 189. 5 R.
Coptē , Coptis etc., s. Coptos.