Orgetorīx , rīgis, m., ein vornehmer Helvetier, Caes. b. G. 1, 2 sqq.
1. rēx , rēgis, m. ( von rego, gallisch rīx in Orgetorīx usw., altind. rājān, got. reiks, ahd. rīhhi, mächtig), der Leiter, Regierer eines Staates, der König, Fürst, Regent ...
2. dīs , dītis, m. u. f., dītis , ... ... dum ne te sit ditior alter, Hor.: apud Helvetios longe nobilissimus et ditissimus fuit Orgetorix, Caes.: subst., der Reiche, Ter.: dites et egentes, ...
1. quīn , Coni. (aus quine, d.i. ... ... .: quis ignorat, quin tria Graecorum genera sint, Cic.: non abest suspicio, quin Orgetorix ipse sibi mortem consciverit, Caes.: auch quin non, wenn der abhängige ...
2. dē-ligo , lēgī, lēctum, ere (de u. ... ... alqs pro consule Asiae in locum alcis delectus est, Vopisc.: ad eas res conficiendas Orgetorix deligitur, Caes.: m. dopp. Akk., alqm potissimum generum (zum ...