sīc , Adv. (von der Wurzel i [wovon auch ... ... est sic loqui Scipio, Cic.: so auch verborum ordinem immuta, fac sic: Comprobavit filii temeritas etc., Cic.: u. sic est: acerba fata Romanos agunt ...
ipse , a, um, Genet. ipsīus (b. Dicht, ... ... .: mihi ipse assentor, Cic.: ne me ipsum irrideam, Cic.: in me ipso probavi, Cic. – Caesar singulis legionibus singulos legatos praefecit: ipse (er selbst) ...
... pr., Caes.: si utrumque nostrûm probas, Cic.: in eo vel maxime probavi summum illum doctorem, bin zufrieden gewesen mit usw., Cic.: quaeris, ... ... – C) etwas aus Erfahrung bewährt-, erprobt finden, sicut probavi ipse, Pallad. 12, 7, 22. II) ...
audeo , ausus sum, ēre (zsgz. aus avideo v. ... ... , 93. – m. pro u. Abl., pro vita maiora audere probavi, Verg. Aen. 12, 814: audendum aliquid pro patria etiam cum periculo ...
lentē , Adv. (lentus), I) langsam (Ggstz. ... ... Plin. – b) bedächtig, nisi eum (librum) lente ac fastidiose probavissem, aufs genaueste u. mit pedantischer Strenge geprüft hätte, Cic. ad Att ...
... solum, sed multo magis vitā et factis et moribus comprobavit, Cic. – gew. v. lebl. ... ... mores turpem ornatum facile factis comprobant, Plaut.: patris dictum sapiens temeritas filii comprobavit, Cic.: comprobat hominis consilium fortuna, Caes.: quorum orationem celeriter veritas comprobavit, Auct. b. Afr.: u. im Passiv, vox nimis vero ...
sapienter , Adv. (sapiens), weise = einsichtsvoll, vernünftig, verständig, klug, facere, Cic.: dicere, Ter.: insipienter factum ... ... Plaut.: nemo est, qui tibi sapientius suadere possit te ipso, Cic.: alqd probavisse maxime et retinuisse sapientissime, Cic.