pugilis , s. pugil.
pugilicē , Adv. (pugil), nach Art der Faustkämpfer (= kräftig), Plaut. Epid. 20.
... .a.: pugiles catervarii, s. catervārius: os pugilis, harte, unverschämte Stirn, Asin. Gall. b. Suet. gr. 22. – Nbf. pugilis, is, m., Varro sat. Men. 89. – / Abl. Plur. pūgilibūs gemessen bei Prud. c. Symm. 2, 518.