sēminālis , e (semen), zum Samen gehörig, I ... ... . 24. – subst., sēminālia, ium, n., die Saat, Tert. adv. ... ... : venae, Lact. de opif. dei 12, 2. – Adv. sēmināliter , Augustin. gen. ad litt. 4 ...
sēminātor , ōris, m. (semino), der Säer, ... ... Urheber, qui est versus omnium seminator malorum, dieser Vers enthält alles Unheils Keime, Cic. de nat. deor. 3, 66: tamquam fallaciae seminatores, Lact. 5, 2, 17: inimicus ille seminator, ...
sēminātio , ōnis, f. (semino), die Befruchtung, Zeugung, Varro r. r. 2, 6, 3. Ambros. de Noë 29. § 107 u.a. Eccl.
sēminānis , e (semi u. inanis), halbleer, nur halbvoll, orbis, Plin. 2, 80.
sēminārius , a, um (semen), zum Samen gehörig, ... ... inscr. Lat. 14, 2850. – B) sēminārium, iī, n., die Baumschule, Pflanzschule, Scriptt. r. r. u.a. – bildl., equites, seminarium senatus, Liv.: sem. ...
sēminārium , iī, n., s. sēminārius.
dissēminātio , ōnis, f. (dissemino), das Aussäen, übtr., die ... ... huius blasphemiae, Hieron. Isai. 5, 18, 2 extr.: Plur., malevolorum disseminationes, Apul. met. 11, 30.
dissēminātor , ōris, m. (dissemino), der Ausstreuer, Verbreiter, disseminatores incontinentiae, Ambros. in psalm. 36, 49. Vgl. Gloss. IV, 332, 37 ›disseminator, divulgator‹.
cōn-sēminālis , e, in vermischten Gattungen zusammengesät, Col. 12, 45, 6.
prōsēminātor , ōris, m. (prosemino), der Fortpflanzer, Tert. ad nat. 2, 13.
praesēminātio , ōnis, f. (praesemino), die noch unreife Leibesfrucht, der Embryo, Vitr. 2, 9, 1.
super-sēminātor , ōris, m. (supersemino), der darauf - od. dazusät, Tert. de anim. 16 extr.
... v. Menschen, alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est, Plaut. Amph. 482: v. Stier, sem. armenta, ... ... 4 u. 5: v. Pflanzen, viscum, quod non sua seminat arbos, Verg. Aen. 6, 206: nullius ...
... omnem terram nati sunt homines e terra, tamquam ex draconis alicuius dentibus proseminati, Lact. 6, 10, 19. – II) übtr., ... ... et diversis et in omnem partem diffusis disputationibus alius aliud apprehenderat, proseminatae sunt quasi familiae dissentientes inter se, Cic. ...
sator , ōris, m. (v. sero, sevi etc.), ... ... ) der Säer, Pflanzer, Varro u. Colum.: omnium rerum seminator et sator est mundus, Cic. – personif. als Gottheit, ...
altor , ōris, m. (alo), der Ernährer, Pflegevater, Erhalter, omnium rerum seminator et sator et parens, ut ita dicam, atque educator et altor est mundus, Cic.: Iovis altores Curetes fuisse, Sall. fr.: gaudens altore recepto, Ov. ...
stilo , āvī, āre, od. (viell. richtiger) stilāsco , stilāvi, ere (stilus), Stengel bekommen, simulatque semina castaneorum stilaverint, Colum. 4, 33, 4.
augēsco , auxī, ere (Inchoat. v. augeo), zu ... ... wachsen anfangen, I) im Wachstum zunehmen, gedeihen (Ggstz. minui), semina dicuntur temperatione caloris oriri et augescere, Cic.: multa, quibus animantes alantur augescantque ...
ex-cerpo , cerpsī, cerptum, ere (ex u. carpo), I) eig., klaubend herausheben, herausklauben, semina pomis, Hor. sat. 2, 3, 272: testas (ostreorum) et ossa ...
supputo , āvī, ātum, āre (sub u. puto), I ... ... Cato r.r. 27 extr.: castaneam bimam, Colum. 4, 33, 5: semina fruticantia, Plin. 17, 70. – II) ausrechnen, zusammenrechnen, berechnen, ...
Buchempfehlung
Der aus Troja zurückgekehrte Agamemnon wird ermordet. Seine Gattin hat ihn mit seinem Vetter betrogen. Orestes, Sohn des Agamemnon, nimmt blutige Rache an den Mördern seines Vaters. Die Orestie, die Aischylos kurz vor seinem Tod abschloss, ist die einzige vollständig erhaltene Tragödientrilogie und damit einzigartiger Beleg übergreifender dramaturgischer Einheit im griechischen Drama.
114 Seiten, 4.30 Euro