subicio , iēcī, iectum, ere (sub u. iacio), ... ... . 4, 1. ext. 7: cuius mentio mihi subicit quod adversus D. Brutum in Hispania graviter dictum est ... ... sich auf die Pferde schwingen, Verg. – refl., alnus se subicit, schießt empor, Verg.: ...
ob-sum , fuī, esse, entgegen-, hinderlich sein, schaden ... ... Plaut.: non modo igitur nihil prodest, sed obest etiam Clodii mors Miloni, Cic.: subicimus id, quod aut nobis adiumento futurum est, aut offuturum illis e contrario, ...
subiex , icis, m. (subicio), die Unterlage, Enn. fr. scen. 10 Vahlen.
2. sub-sero (seruī), sertum, ere, darunterstecken, -tun, Apul. met. 7, 28: luna non numquam ferienti se subicit lanci, Amm. 20, 3, 8. – übtr., per arcanos susurros ...
subiecto , āre (Intens. v. subicio), I) darunterwerfen, -legen, -fügen, manus, Ov. met. 4, 359: stimulos alci, Hor. sat. 2, 7, 94. – II) von unten in die Höhe werfen, ...
subiacio , s. subicio a.E. /.
subiectio , ōnis, f. (subicio), I) das Legen unter etwas, das Hinlegen, Hinstellen, a) abstr.: rerum, quasi gerantur, sub aspectum paene subiectio, die Voraugenstellung, Veranschaulichung, als Redefigur (griech. ὑποτύπωσις), Cic. de ...
1. subiectus , a, um, PAdi. (v. subicio), I) unter-, an-, bei etw. liegend, angrenzend, hic alter (circulus terrae) subiectus aquiloni, Cic.: subiecti Orientis orae Serae, Hor. – campus viae subiectus, ...
subiector , ōris, m. (subicio), der Unterschieber, testamentorum, Cic. Cat. 2, 7.
2. subiectus , Abl. ū, m. (subicio), das Unterlegen, Daranlegen, Plin. 26, 154.
subiectum , ī, n. (subicio), das Subjekt, Mart. Cap. 4. § 361.
miserābilis , e (miseror), I) beklagenswert, kläglich, jämmerlich, ... ... casus narratio, Val. Max.: cetera quae eo miserabilia magis (= eo miserabiliora) querentibus subicit, Liv.: miserabilior causa mortis, Liv. – mit 2. Supin., miserabile ...
īnsubiectus , a, um (in u. subicio) = ἀνυπότακτος, nicht unterworfen, absol., v. Christus (Ggstz. subiectus), Hieron. epist. 55, 5: m. Dat., afflatu nostri oris, Prud. ham. 699 Dressel: oculis, Avien. ...
subiectibllis , e (subicio), unterwürfig, Vulg. Baruch 1, 18.
vōx , vōcis, f. (altind. vak, Stimme, Sprache ... ... Epicurum non intellegere, quid sonet haec v., id est, quae res huic voci subiciatur, Cic.: haec te vox non perculit? Cic.: nulla tamen vox est ab ...
sino , sīvī, situm, ere, eig. niederlassen, niederlegen ... ... Cic.: vinum ad se omnino importari non sinunt, Caes.: huic ordini ignem novum subici non sivistis, Cic. – im Passiv m. Nom. u. ...
ratio , ōnis, f. (reor, ratus), das Abrechnen, Berechnen ... ... rationis affers, quamobrem etc., Cic.: tertiam rationem affertis, quod etc., Cic.: rationem subicit, Cic.: ad hanc sententiam cum reliquis causis haec quoque ratio eos deduxit, ...
1. alius , a, ud, Genet. alīus, gew. ... ... zuw. fehlt das erste alii, zB. virgis caedi (alii), alii securi subici, Liv. (u. so öfter bei Plin., s. Sillig zu 37, ...
ariēs , etis, m. (vgl. εριφος, das Böckchen), ... ... . 4, 43; georg. 3, 387: u. so ex quo aries subicitur ille in vestris actionibus, der Büßungs-(Vergütungs-) Widder, Cic. top. ...
mollis , e (aus * molduis, zu altindisch m ... ... Tac.: mollia iussa, imperia, Verg. u. Hor.: mollia dicta, Verg.: subicit haud mollia dictu, Sil. – b) empfindsam, sanft einschmeichelnd, sanft, ...
Buchempfehlung
Als Blaise Pascal stirbt hinterlässt er rund 1000 ungeordnete Zettel, die er in den letzten Jahren vor seinem frühen Tode als Skizze für ein großes Werk zur Verteidigung des christlichen Glaubens angelegt hatte. In akribischer Feinarbeit wurde aus den nachgelassenen Fragmenten 1670 die sogenannte Port-Royal-Ausgabe, die 1710 erstmalig ins Deutsche übersetzt wurde. Diese Ausgabe folgt der Übersetzung von Karl Adolf Blech von 1840.
246 Seiten, 9.80 Euro