substantiālis , e (substantia), I) wesentlich, Tert. de res. carn. 45 u.a. Eccl. – II) übtr. selbständig, tutela (Schutzgeist), Amm. 14, 11, 25: potestates, Geister, Amm. 21, ...
substantiālitās , ātis, f. (substantialis), die Wesentlichkeit, Hieron. in Didym. de spir. scto c. 15. Cassiod. hist. eccl. 7, 14.
substantiāliter , Adv. (substantialis), wesentlich, Tert. adv. Valent. 7 u.a. Eccl.
cōn-substantiālis , e, von gleichem Wesen, gleich beschaffen, Eccl. – Dav. Adv. cōnsubstantiāliter , Eccl.
supersubstantiālis , e (super u. substantia), zum Lebensunterhalte notwendig, panis, Vulg. Matth. 6, 11.
prōlātīvus , a, um (prolatus v. profero), aus dem Munde hervorgehend gesprochen (Ggstz. substantialis, was Fleisch geworden), verbum, Ambros. in Luc. 1. § 5 u.a. Eccl.
substantīvālis , e (substantivus) = substantialis, Tert. adv. Valent. 27.
tūtēla , ae, f. (tueor), das Ins-Auge-Fassen, ... ... dea Fortuna tutela, Corp. inscr. Lat. 6, 178 u. 179: substantialis tutela (v. der Adrastia), Amm. 14, 11, 25. – ...