1. suspectus , a, um, PAdi. ( ... ... (s. Fabri Liv. 24, 40, 1): eo suspectior, Cic.: suspectissimum quemque sibi haud cunctanter oppressit, Suet. – alqm od. alqd suspectum ... ... Gardth. suspicati; Apul. met. 9, 21 Hildebr. u. Eyssenh. suspectis.
opprimo , pressī, pressum, ere (ob u. premo), I ... ... . sich bemächtigen, jmd. verhaften, muscam, Phaedr.: suspectissimum quemque, Suet.: desertorem, ICt. – 5) jmdm. gleichs. die Kehle ...
1. contingo , tigī, tāctum, ere (con u. tango ... ... , quae nihil eo facto contingitur, ne miscueris, Liv.: absol., cognitio de suspectis tutoribus contingit (ist zuständig), Macer dig. 1, 21, 4. – ...
1. suspicio , spēxī, spectum, ere (specio), I) intr. ... ... jmd. sehen, meton. = a) etw. argwöhnen, vermuten, suspectis e re nata, quae gesta erant, Apul. met. 9, 21. ...