Vegetius , iī, m., röm. Männername, unter dem bekannt sind I) Flavius Vegetius Renatus, ein Kriegsschriftsteller in der letzten Hälfte des 4. Jahrhunderts ... ... der röm. Liter. 6 § 432, 1–7. – II) Vegetius Renatus, ein Veterinärschriftsteller, wahrscheinlich mit dem ...
... (Ggstz. languidior), Val. Max.: intervallum temporis vegetissimum, der belebteste, regsamste, Plin. – mens, Cic.: ingenium, Liv.: consilium, Val. Max.: vegetioris esse ingenii, Val. Max. – II) übtr., lebhaft, von der Farbe, color vegetissimus, Plin. 21, 46: v. Geschmack, ...
oculus , ī, m. (Demin. v. *ocus, ... ... torvi, Ov.: truces, Cic.: tumentes, Sen.: udi, Ov.: vagi, Veget.: vegeti, Suet.: vigiles, Verg. – acies oculorum, Cic.: album oculi, Cels.: ...
pulsus , ūs, m. (pello), das Stoßen, Stampfen ... ... auch pulsus arteriarum, Plin.: ubi venarum exigui imbecillique pulsus sunt, Cels.: modo vegetiore, modo languidiore pulsu venarum, Val. Max.: pulsum venarum attingere, an den ...
vescor , vescī ( zu βόσκομαι), I) etw. als Speise ... ... sub umbra, beim Essen im Schatten liegend, Liv.: in aridis, leben, vegetieren, Amm.: ingurgitatio vescendi ac bibendi, Augustin.: vescendi causā omnia exquirere, Sall ...
viridis , e (vireo), grün, nach allen Abtönungen, ... ... no. I). – b) v. Tone, sonus earum (litterarum) viridior vegetiorque, Gell. 2, 3, 1: u. so firmior et viridior sonus ...
obtūsus (obtūnsus), a, um, PAdi. (v. obtundo), ... ... Geistes, vigor animi obtunsus, Liv.: obtusi cordis esse, blödsinnig (Ggstz. vegetioris ingenii), Val. Max.: verb. hebes et obtusi cordis, Lact: hebetis ...
languidus , a, um (langueo), vor Erschlaffung matt, ... ... Augen, Catull.: ignis, Plin.: color, Plin.: venarum ictus, Plin.: modo vegetior modo languidior pulsus venarum, Val. Max.: murorum pars languidior, Amm.: ventus, ...