vocātīvus , a, um (voco, āre), zum Rufen gehörig, ... ... 14, 5. § 1 u. 2 ( b. Varro LL. 42 vocandi casus): ders. subst. bl. vocātīvus, ī, m., Charis. 23 ...
voco , āvī, ātum, āre (altind. vakti, vívakti, ... ... ad cenam, Cic., u. bl. vocare, Nep.: domum, Cic.: spatium vocandi, zur Hochzeit zu laden, Ter.: bene vocas (von dem, der ...
cāsus , ūs, m. (cado), das Fallen, ... ... c. accusandi, Varr. LL.: c. vocativus, Gell.: ders. c. vocandi, Varr. LL.: c. ablativus, Quint.: ders. c. sextus, ...
audāx , ācis, Adi. m. Compar. u. Superl ... ... – mit in u. Abl. Gerund., audax praecipue fuisse videtur in convocandis hominibus et armandis, Cic. Caecin. 2. – m. usque ad ...
ad-voco , āvī, ātum, āre, herzu-, herbeirufen, ... ... quibus advocamur, Quint. 11, 1, 39. – dah. scherzh., veniam advocandi peto, bitte um Frist (für die verlangte Arbeit), um mir Rats zu ...
prō-voco , āvī, ātum, āre, hervor-, herausrufen, herrufen ... ... competentem iudicem et ab eo ad principem, ICt.: pr. adversus sententiam, ICt.: provocandi auxilium perdere, ICt. – b) übtr., an jmd. ...