λίβυς , υος, ὁ (s. nom. pr .), eine unschädliche Schlangenart, Nic. Th . 490; – ein schwarzer Wasserkrug, der auf das Grab unverheirathet Gestorbener gestellt wurde, Hesych . Vgl. ...
κάλπις , ιδος, ἡ , Krug, – a) Gefäß zum Wasserschöpfen, Wasserkrug; Od . 7, 20, κάλπιν ; H. h. Cer . 107; Pind. Ol . 6, 40, ἀργυρέαν κάλπιδα; κάλπισί τ' ἐκ ποταμῶν δρόσον ἄρατε ...
ὑδρηλός , wässerig, feucht, naß; λειμῶνες , Od . 9, 133; Σάμος , H. h. Apoll . 41; νέφη ... ... . 774; σταγόνες , Eur. Suppl . 206; aber auch κρωσσοί , Wasserkrüge, Cycl . 89.
ἀμ-φορεᾱ-φορέω , Wasserkrüge tragen Ar. frg . 285 bei Suid .
ἀμ-φορεᾱ-φόρος , Wasserkrüge tragend, Poll . 7, 130; Men .
πρό-χοος , ἡ , zsgzgn πρόχους , ... ... 7, Ael. H. A . 5, 23; – Gefäß zum Ausgießen, Wasserkrug, Gießkanne, bes. woraus man Waschwasser auf die Hände der Gäste goß vor ...
λουτρο-φόρος , Wasser zum Waschen oder Baden ... ... a. O., od. ἡ λουτροφόρος , sc . ὑδρία , ein schwarzer Wasserkrug, auch λίβυς genannt, Dem . 44, 18. 30; Poll ...
κρουνο-χυτρο-λήραιον , τό , komisches Wort bei Ar. Equ . 89, von ... ... leere Worte aussprudelt, mit dem Nebenbegriffe des zu aller Begeisterung unfähigen Wassertrinkers; nach Voß Wasserkrugsalsanzer; Droysen »Wasserkrukenhaselant«.