βλωθρός ( βλώσκω ?), hochaufschießend, hoch, von Bäumen, Hom . dreimal, πίτυς Iliad . 13, 390. 16, 483, ὄγχνη Odyss . 24, 234; – πίτυς Ep. ad . 384 (IX, 131); κότινος Eryc . ...
... ὁ γεραιός substantivisch, der Alte, Iliad . 1, 35. 11, 632 Od . 3, ... ... Od . 2, 201. 14, 131 Iliad . 10, 558; γεραιὲ διοτρεφές Iliad . 11, 648; Φοῖνιξ, ἄττα γεραιέ, διοτρεφές ...
... ὑψί-κομος , hoch behaart, belaubt; δρῦς Il . 14, 398, u. öfter ... ... ., δόνακες Paul. Sil . 44 (VI, 168); Ep. ad. (App . 326). Bei Qu. Sm . 5, 119 auch ...
ἀγλαό-χαρτος Νιρεύς , Ep. ad. (xv , 11), hocherfreut (?).
... 24, 515, er hob ihn an der Hand hoch, wie χειρὸς ἀναστήσας Od . 14, 319; χειρί τέ ... ... .; – πρὸ χειρῶν , vorhanden, in Bereitschaft, zunächst vorliegend, Eur. Troad . 1214; – ὑπὸ χειρός od. χειρῶν , ... ... vgl., Theocr . 9, 7, Ep. ad . 315 ( Plan . 252); vgl. Poll ...
... , 32; an einem Riemen getragen; s. Iliad . 3, 347. 5, 796. 6, 117. 11, 32. ... ... ein Heer von Schwerbewaffneten, πολλὴ ἀσπίς Eur. Phoen . 78; ὀκτακιςχιλίη ἀσπίς , 8000 Schildträger, Her . 5, 30; ... ... πέντε καὶ εἴκοσι τάττεσϑαι , die Schwerbewaffneten 25 Mann hoch aufstellen, Thuc . 4, 93; vgl. ...
ΑἸΠύς , εῖα, ύ , hoch, tief, jäh, steil; Hom . oft, z. B. ... ... Il . 13, 317 vgl. Scholl. Aristonic . Zenodot schrieb Iliad . 3, 364. 15, 192 οὐρανὸν αἰπύν , Aristarch ...
... εἶναι . – Man bemerke noch περὶ πολλοῠ ἥγημαι , ich halte es hoch, Her . 2, 115; περὶ πλείονος , Isocr . 19, 10; κόσμον καὶ σιγὴν περὶ πλείστου ἡγεῖσϑε , ihr achtet Ordnung am höchsten, Thuc . 2, 89.
... ad. her . 9 (IX, 473); κολωνός , Ep. ad. (XIV, 25); Κόρινϑος , Orak. bei Her . 5, 92, 2. – Uebertr., erhaben, stolz, hochfahrend, ἀοιδή , Antp. Thess . 57 (VII, 39), von ...
... ίδος, ἡ , eine Art starker, hoch hinaufreichender Schuhe, deren sich besonders die Jäger bedienten, um den Fuß gegen ... ... , 93; Callim. Del . 16; Λυκαστείων ἐνδρομὶς ἀρβυλίδων Ep. ad . 269 ( Plan . 253); auch = der Läufer, Poll ...
ἀκρο-πόλος , in der Höhe seiend, hoch; vgl. οἰοπόλος ; Hom . zweimal, ἐπ' (ἐν) ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν Iliad . 5, 523 Od . 19, 205, im Hochgebirge.
... ές , vor langer Zeit geboren, uralt, hochbejahrt; vom Phönix, γεραιἐ παλαιγενές , Il. 17, 561; ... ... ., φῶτες Ap. Rh . 1, 1, μῠϑοι Ep. ad . 571 ( App . 109); von altem Weine, Antiphan . ...
... πάντα γένοιτο ῥόδα , Ep. ad . 705 ( App . 120); δοῠναι ὅσον ϑ' εἵλυμα περὶ ... ... περὶ νίκης ἐπείγεσϑαι, ἀγάσσασϑαι , um den noch unentschiedenen Sieg wetteifern, Iliad . 23, 437. 639; ... ... Vrbdg περὶ πολλοῠ, πλείονος, πλείστου ποιεῖσϑαι, ἡγεῖσϑαι , hoch, höher, am höchsten halten, περὶ ὀλίγου, ἐλάττονος ποιεῖσϑαι , gering, ...
... 431 ἦ ῥά κε νῠν πάλιν αὖτις ἅμ' ἡμῖν οἴκαδ' ἕποιο ; Iliad . 11, 792 τίς δ' οἶδ' εἴ ... ... z. B. Hom. Iliad . 23, 594 εἰ καί νύ κεν οἴκοϑεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ... ... des Nichtwirkl. das impft . anstatt des aor. (I d); Iliad . 2, 80 εἰ μέν τις ...
... . 80; auch δειλίαν ἀρεῖς Ai . 70, ὄγκον 129, ϑυμόνΟ . R . 914, wie ϑάρσος αἶρε ... ... . 314; Soph . ἄρας ἔπαισεν , er hob (den Stab) hoch, holte aus und schlug, O. R . ...
... der Positiv bei Adjectivis, einen höheren Grad anzuzeigen, auch = eh er, lieber , Il . 5 ... ... ; in den meisten Fällen scheint vielmehr die Zahl bei μάλιστα den höchst möglichen Ansatz auszudrücken u. unserm »höchstens«, »wenns hoch kommt« zu entsprechen; dah. sagt Thuc . auch ...
... 235 c. – Bei den Astronomen, der Grad, Ptol . – 2) der Antheil , so viel einem jeden ... ... oder Schätzung; ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ μεγάλῃ ἄγειν τινά , Einen nicht hochachten, Her . 2, 172; ἐν μοίρᾳ στρατιώτου τιμῶμαι , Archil ...
... , die Oberfläche des Wassers, 16, 162; Πέργαμος ἄκρη Iliad . 5, 460. 6, 512, πόλις ἄκρη 6, 257. ... ... πόλις ἀκροτἀτη ( superl . Homerisch = posit .) 22, 172, der hochgelegene Theil der Stadt, die Burg, welche ...
... 20 u. öfter, ihr Ruhm erreichte den Himmel, erreichte den höchsten Grad, drang bis zu den Göttern, τῶν ὕβρις τε βίη ... ... , ihr Frevel u. ihre Gewaltthat reichen zum Himmel, erreichen den höchsten Grad, wie wir wohl sagen »schreien zum Himmel«. – ...
Buchempfehlung
Grabbe zeigt Hannibal nicht als großen Helden, der im sinnhaften Verlauf der Geschichte eine höhere Bestimmung erfüllt, sondern als einfachen Menschen, der Gegenstand der Geschehnisse ist und ihnen schließlich zum Opfer fällt. »Der Dichter ist vorzugsweise verpflichtet, den wahren Geist der Geschichte zu enträtseln. Solange er diesen nicht verletzt, kommt es bei ihm auf eine wörtliche historische Treue nicht an.« C.D.G.
68 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Für den dritten Band hat Michael Holzinger neun weitere Meistererzählungen aus dem Biedermeier zusammengefasst.
444 Seiten, 19.80 Euro