ἐσσύμενος , partic . von σεύω , w. m. s. – Adv . ἐσσυμένως , eilig, in Hast, ἐμάχοντο Il . 15, 698, ἀποβάντες Od . 14, 346; Pind. frg . 147 u. sp. D ...
συμ-φοραίνω , sein Unglück beklagen, Her. vit. Hom . 14 steht ἐσυμφόρηνε .
... med . ἐσσευάμην ; perf. pass ., oft mit Präsensbdtg, ἔσσυμαι, ἐσσύμενος (Accent zu bemerken); plusqpf . ἐσσύμην , auch syncop. ... ... , theils c. gen ., bes. im part. perf ., ἐσσύμενος ὁδοῖο, πολέμου , 4, ...
... μοι ἐπέσσυτο Il . 5, 459; c. accus ., τεῖχος ἐπεσσυμένους 12, 143. 15, 395; ἐπέσσυτο δέμνια κούρης , eilte auf ... ... εἴς τινα , Il . 13, 757; c. gen ., ἐπεσσύμενον πεδίοιο , durch die Ebene hineilen, 14, ...
εἴσω , verwandt mit εἰς , seltener poet. ἔσω , bei ... ... Il . 7, 270; ὀστέα δ' εἴσω ἔϑλασεν 18, 96; ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν Pind. P . 4, 135; Tragg ., ...
... 13, 315 οἵ μιν ἄδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιο , Scholl. Didym . κατ' ἔνια τῶν ὑπομνημάτων οἵ μιν ... ... Scholl. Aristonic . ἡ διπλῆ, ὅτι Ζηνόδοτος ἀγνοήσας τὸ σημαινόμενον πεποίηκε καὶ ἐσσύμενον πολεμίζειν . ἔστι δὲ τὸ ἄδην ἐλόωσιν ἀντὶ τοῦ κορεσϑῆναι αὐτὸν ποιήσουσι ...
οἰστράω , ion. οἰστρέω , 1) eigtl. von der Bremse, ... ... Plan . 80). – 2) intrans., von Thieren, durch den Stich oder das Gesumme der Bremsen ( οἶστρος ) unruhig, wild werden; πολλοὶ ἁλίσκονται διὰ τὸ ...
ἀπο-σεύω (s. ... ... ἀπέσσυτο Iliad . 6, 390 ( δώματος ). 15, 572 ( αὖτις), ἀπεσσύμεϑα Od . 9, 236 ( ἐς μυχόν ). 396, ἀπεσσύμενον Iliad . 4, 527; τινός Hes. Th . 859; ...
καθ-ίστημι (s. ... ... 3, 46; vgl. ὅποι καϑέσταμεν Soph. O. C . 23; ἐσσύμενοι δ' εἴσω κατέσταν Pind. P . 4, 135; καταστὰς ἐπὶ ...
κατα-σεύομαι (s. σεύω ... ... ῥέεϑρα , floß wieder hinab in das Flußbett, Il . 21, 382; κατεσσύμενόν περ ἱδρῶτα Qu. Sm . 4, 270; Nonn. D . ...
Buchempfehlung
Ein lange zurückliegender Jagdunfall, zwei Brüder und eine verheiratete Frau irgendwo an der skandinavischen Nordseeküste. Aus diesen Zutaten entwirft Adolf Müllner einen Enthüllungsprozess, der ein Verbrechen aufklärt und am selben Tag sühnt. "Die Schuld", 1813 am Wiener Burgtheater uraufgeführt, war der große Durchbruch des Autors und verhalf schließlich dem ganzen Genre der Schicksalstragödie zu ungeheurer Popularität.
98 Seiten, 6.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro