τερέβινθος , ἡ , verkürzt τέρβινϑος , altere Form τέρμινϑος, ἡ , auch τρέμινϑος u. τρίμινϑος, ἡ , der Terpenthinbaum u. das durch Einschnitte aus seinem Stamme ausfließende Harz, Terpenthin, Theophr., Diosc .
κατ-ηρεμίζω , dasselbe; κατηρεμίσϑησαν Xen. An . 7, 1, 24; Plut. de Is. et Osir . 81 τὰ ὀσφραντὰ πολλάκις ἀμβλύνει καὶ κατηρεμίζει τὴν αἴσϑησιν.
-δέ , untrennbares enclitisches Suffixum. Es bezeichnet 1) ... ... Dichter , wahrscheinlich aus Panyasis, den er nicht nur s. v . Τρεμίλη und s. v . Ἀσπίς anführt, sondern auch eben grade ...
ἀκμή , ἡ (ἀκή , acies ), 1) ... ... , 16, 3; τριαίνης Luc. merc. cond . 3. Von den Extremitäten des Körpers, ποδῶν ἀκμαί Soph. O. R . 1034; κεράτων ...
ἐξ-άργματα , τά , ... ... Rh . 4, 477 ἐξ. τάμνε ϑανόντος , er hieb dem Gemordeten die Extremitäten (ἀκρωτηριάσματ ...
κατ-ηρεμέω , beruhigen, βουλόμενος αὐτοὺς κατηρεμῆσαι Xen. An . 7, 1, 22, wohl in κατηρεμίσαι zu ändern.