δυς-φιλής , ές , schlecht geliebt, d. i. gehaßt, verabscheut; Aesch. Ch . 615 u. öfter; ϑεοῖς 628; βία Eum . 54; πίνος Soph. O. C . 1260.
δυς-ώνυμος ( ὄνομα) 1) mit einem bösen Namen, = verhaßt , verabscheut. Homer dreimal, Iliad . 6, 255 δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν , 12, 116 μοῖρα δυσώνυμος , Odyss . 19, 571 ἠὼς δυσώνυμος ...
ἐπι-στυγής , ές , verabscheut, Clem. Al .