ὑπέρτατος , superl . von ὑπέρ , oberster , äußerster in einer Reihe; Il . 12, 381. 23, 451; Hes. O . 6; ϑρόνος Pind. Ol . 2, 77; ὄλβος P . 3, 89; ἐλατὴρ ...
ὕψιστος , superl . vom adv . ὕψι , höchster; ... ... Pind. I. 1, 51; στέφανος P . 1, 100; äußerster, κακῶν ὕψιστα δὴ κλύω τάδε Aesch. Pers . 323, vgl. ...