παλάμη , ἡ , eigtl. palma , die flache Hand ... ... Etwas faßt oder sonst verrichtet; παλάμῃ δ' ἔχε χάλκεον ἔγχος , Od . 1, 104; ... ... 558; vgl. ὦ παλάμαι ϑνητῶν , Soph. Phil . 177; παλάμᾳ δονέων Pind. P . 1, ...
πάθημα , τό , das Erlittene, das Leid , Unglück, Alles, was Einem zustößt; πεύσει τὰ κείνης ἀϑλίας παϑήματα , Soph ... ... ; Thuc . 1, 23 u. öfter, wie Plat ., der πάϑημα u. ποίημα einander gegenüberstellt, Soph . 248 b Rep . IV, 437 ...
πάππος , ὁ (vgl. πάππας ), 1) der Großvater ... ... 447 Nubb . 63 u. A.; πάππος ὁ πρὸς μητρὸς ἢ πατρός , Plat. Legg . IX, 856 d; bei Poll . 3, 16. 18 πάππος ἐκ πατρὸς καὶ μητρός . – Auch in weiterer Ausdehnung, ...
παλαίω , ringen ; οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐδὲ παλαίσεις , Il ... ... 81, 13 u. ä.; πε-πάλαικα πόϑοις τρισίν , Ep. ad . 11 (XII, 90). – Pass . ...
παιδιά , ἡ , Kinderspiel, Scherz ( παίζω ); ... ... u. öfter, wie ἀνάπαυλα τῆς σπουδῆς γίγνεται ἐνίοτε ἡ παιδιά , Phileb . 30 e; καὶ γέλως , Xen. Cyr ... ... 314; vgl. Luc. Tox . 36; auch ἐν παιδιᾷ τὸ πρᾶγμα ἐποιοῦντο , ib . 22.
παστάς , άδος, ἡ , die Vorhalle vor dem Hause, Her . 2 ... ... πατέομαι , also eigtl. Speisehalle, oder von πάσσω = ποικίλλω (vgl. παστός ), noch Andere erklären es als zsgz. aus παραστάς, παρστάς .
παρειά , ἡ (vgl. παρήϊον, παρηΐς , von παρά ), ... ... 2, 153; παρειὰν νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς , Aesch. Prom . 399; Suppl . 67; Soph. ... ... 4, 172 ist f. L. – Einen acc. plur . παρειά nahm Aristarch. Il . ...
παλύνω , streuen, aufstreuen; ἄλφιτα , Mehl aufstreuen, Il . 18, 560 Od . 10, 520. 11, 28. 14, 77; – bestreuen, ἀλφίτου ἀκτῇ , mit Mehl bestreuen, Od . 14, 429, beim Opfer gebräuchlich; χιὼν ἐπάλυνεν ...
πάγιος (πήγνυμι) , ... ... . 21; ἑστηκὸς ἔχει τὸ τέλος καὶ πάγιον , S. Emp. adv. rhett . 13; δραμεῖν ὀξύτατοι καὶ παγιώτατοι , D. C . 76, 12. – Adv . παγίως , bes. mit Bestimmtheit ...
πάντως , adv . zu πᾶς , gänzlich, durchaus ... ... öfter; u. in Prosa, ἐπιστάμενον πάντως , Her . 1, 3; οὐδὲν πάντως , 5, 34. 65; Plat. Rep . X, ... ... πάντη vrbdn, s. oben; ἄλλως τε πάντως , Aesch. Prom . 639 Pers . 675 ...
πακτόω , befestigen, fest machen, verschließen; πακτῶσαι ϑύρας , Archil . bei ... ... 7, 113; μοχλοῖς τὰ προπύλαια , Ar. Lys . 265; δῶμα πάκτου , Soph. Ai . 576. – Dicht verstopfen, πακτοῦσι τὰς ἁρμονίας ...
παλεύω , durch Lockvögel andere Vögel herbeilocken und fangen; auch von den Lockvögeln selbst gesagt, κἀναγκάζει παλεύειν δεδεμένας ἐν δικτύῳ , Ar. Av . 1083; oft übertr. für anlocken, überlisten, in das Garn oder in die Falle locken, vgl. Plut. Sull ...
πάλλαξ , ακος, ὁ, ἡ , eigtl. = νέος ... ... vorzugsweise das Kebsweib, im Gegensatze zur rechtmäßigen Gattinn, VLL., die auch πάλληξ anführen und es auf ... ... welchem der menschliche Körper die größte Schwungkraft besitzt; vgl. aber das lat. pellex , und μέλλαξ, μεῖραξ . Auch Παλλάς, άδος , soll nach den Alten damit zusammenbangen. ...
παρηΐς , ΐδος, ἡ, = παρειά, παρήϊον; στείχει δ' ἴουλος ἄρτι διὰ παρηΐδων , Aesch. Spt . 516; πρέπει παρηῒς φοινίοις ἀμυγμοῖς , Ch . 24; λευκή , Eur. Med . ...
πάππας , ὁ , Papa, dem ersten Lallen der Kinber ... ... , Od . 6, 57, wie χαῖρε, πάππα φίλτατε Philem . bei Ath . VIII, 340 e; accus ., πάππαν με καλοῦσι , Ar. Pax 120, wie Eccl . 645. ...
παλάθη , ἡ , eine Masse getrockneter Früchte, welche in eine längliche Form zusammengedrückt wurde, eine Art Marmelade; von Nüssen, Her . 4, 23; gew. von Feigen, ἰσχάδων, καρύων , Luc. Pisc . 41 u. öfter; vgl. Amyntas ...
πάσσων , ον , irr. compar . zu παχύς , statt παχίων , dicker, breiter , lobend, vom kräftigsten, breitschultrigen Bau des männlichen Leibes, μακρότερος oder μείζων καὶ πάσσων , Od . 6, 230. 8, 20; auch von ...
παλμός , ὁ , das Schwingen, Erschüttern, schnelle Bewegen, Sp ., wie Alciph . 1, 39; vom Blitz, Nonn. D . 1, 193 u. sonst. – Bes. med ., sowohl vom Pulsschlage, als vom Zucken, Vibriren eines einzelnen ...
παστός , ὁ , = παστάς , Wohnung der Frauen, Schlaf-, Brautgemach, ϑάλαμος , Luc. D. Mort . 23, 3; auch das Brautbett selbst, Antip. Sid . 98, 2 (VII, 711); Diosc . 7 (V, 52 ...
Buchempfehlung
Epicharis ist eine freigelassene Sklavin, die von den Attentatsplänen auf Kaiser Nero wusste. Sie wird gefasst und soll unter der Folter die Namen der Täter nennen. Sie widersteht und tötet sich selbst. Nach Agrippina das zweite Nero-Drama des Autors.
162 Seiten, 8.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Michael Holzinger hat für den zweiten Band sieben weitere Meistererzählungen ausgewählt.
432 Seiten, 19.80 Euro