σφρῖγος , τό , 1) strotzende, schwellende Fülle, Vollsaftigkeit, Gesundheitsfülle, Hermipp . bei Ath . XII, 524 f. – 2) übertr., üppige, drängende Begier, Wollust, Brunst, VLL.
ἐπι-θῡμέω , seine Begier auf Etwas richten, begehren, verlangen, τινός , Aesch. Ag . 209; c. inf., Soph. Tr . 614; ἐπιϑυμῶ εἰδέναι Plat. Gorg . 474 c; τὸ ἀνόμοιον ἀνομοίων ἐπιϑυμεῖ ...
μή , Verneinungspartikel, sowohl adv . nicht , als conj ... ... τῃ στρατῷ, ποϑεῖν ἃ μὴ χρή , Ag . 332, doch ergreife nicht Begier das Heer; μὴ τοίνυν τις τὰς βλάβας πάσας ἀδικίας τιϑεὶς οὕτως οἴηται , ...
χαίνω , im praes . selten, u. erst bei Sp ... ... u. eben so = mit offenem Munde Etwas zu verschlingen suchen, übh. heftige Begier wonach haben, schnappen, haschen, od. trachten wonach, Ar. Nub . ...
λελίημαι (ΛΑΩ, λιλαίομαι , eigtl. perf . ... ... Hom . nur im part . λελιημένος , adjectivisch gebraucht, hastig, voll Begier, ungestüm, ἕλκειν , Il . 4, 465, παρήϊξεν , 5, ...
ἄ-λεκτρος , ohne Bett, d. i. unvermählt, Soph. Ant . 908; adverb., El . 950 ἄλεκτρα γηράσκειν; El . 482 ἄλεκτρα γάμων ἁμιλλήματα , unselige Begier nach der Heirath.