δι-ίπταμαι (s. ἵπταμαι ), durchfliegen; διέπτατό τινός , Eur. Suppl . 884; Ar. Vesp. 1086; von der Zeit, schnell vorübergehen, Eur. Herc. fur . 507; u. so öfter von ...
... 945;ι (s. πέτομαι ) durchfliegen, hinfliegen ; Homer: Odyss . 1, 320 ἀπέβη Ἀϑήνη, ὄρνις ... ... ; διέπτην , Luc D. Mer . 9, 4; – 1) durchfliegen, διὰ τῆς πόλεως Ar. Av . 1217; vom Blitze, ...
συν-δια-πέτομαι (s. πέτομαι ), mit durchfliegen, Plat. Theaet . 199 e.