ἑψία , ἡ , ion. ἑψίη , auch ἑψιά u ... ... . frg . 4; bei Hesych ., der es von ἕπομαι ableitet, ὁμιλία erkl. Bei Nic. Al . 880, σπέρμ' ὀλοὸν κνίδης, ἥϑ ...
ῥήτρα , ἡ , ion. ῥήτρη , 1) Verabredung, Vertrag, Uebereinkunft, Od . 14, 393; nach den Alten, wie Apion, ὁμιλία, ῥῆσις , oder ἡ ἐπὶ ῥητοῖς τισι συνϑήκη , Apoll. L. ...
βρότειος , ον , auch βροτεία , z. B. ὁμιλία Eur. Hipp . 19, sterblich, menschlich ; Tragg . ἀχώ, ὕβρις , Aesch. Prom . 116 Eum . 103; φῶτα Eur. Bacch . 542 u. öfter ...
πιστός , 1) Passivisch; – a) von der Person , ... ... τέκμαρ Aesch. Ag . 263; τεκμήρια , 543, u. öfter; ὁμιλία πιστὴ καὶ βέβαιος , Soph. Phil . 71; μαντεῖα , Tr ...
κόσμιος , ordentlich , im geregelten, ordentlichen Zustande; bes. in ... ... ; κόσμιοι στρατιῶται καὶ πειϑόμενοι Xen. An . 6, 6, 32; ὁμιλία , keuscher, ehrbarer Umgang, Hem . 3, 11, 14. – ...