κερε-αλκής , ές , poet. = κεραλκής; ταῦρος Ap. Rh . 4, 468; Callim. Dian . 179; Opp. Cyn . 2, 103.
τροπή , ἡ , 1) die Wende, Kehre, das Umwenden, die Umkehr; τροπαὶ ἠελίοιο , die Sonnenwende, Od . 15, 404; Hes. O . 481. 566. 665; περὶ ἡλίου τροπάς , Thuc . 7, 16. 8, 39 ...
τόρμος , ὁ , 1) ein jedes Loch, worin ein Zapfen ... ... Ziel, in der Rennbahn die Stelle, wo die Pferde umbiegen, καμπή , die Kehre, ἱππικοὶ τόρμοι Lycophr . 487.