λασι-αύχην , ενος , mit zottigem, dichtbehaartem Nacken, der Stier, H. h. Merc . 224, der Bär, H. h . 6, 46; ἵππος , Soph. Ant . 357; λοφιᾶς λασιαύχενα χαίτην Ar ...
λασί-μηλον , τό , der Rauchapfel, eine Quittenart mit wolliger Oberfläche, richtiger λασιόμηλον .
λασι-όφρυς , υος , mit rauchen, dichten Augenbrauen, Hesych .
βλάξ ( βλάζω , od. besser mit E. M . ... ... . II S. 262 = μαλακός ), gen . βλᾱκός , schlaff, lässig , träge, bes. geistig, nicht regsam, dumm, VLL. ἀναίσϑητος, μωρός ...
μαλθακίζω , = μαλακίζω; im praes., Aesch. Prom . ... ... μαλϑακισϑείς , Eur. Med . 291; u. so auch in Prosa, schlaff, lässig werden, ἀποστησόμεϑα νῦν μαλϑακισϑέντες , Plat. Soph . 241 c; Phil ...
λῡσί-πονος , Mühsal, Kummer lösend, stillend; τελευτή , Pind. frg . 96; ὕπνος , Nonn. D . ... ... . P . 4, 41, wo Andere minder gut »in der Arbeit erschlaffende, lässig werdende« erklären.