λιγύ-πνοος , laut wehend, pfeifend, ἡ λιγύπνους ἀκρίς , Epigr . Zeitschr. für A. W. 1844, p. 1008; νομός , lustig, Coluth . 309.
Wörterbucheintrag Griechisch-Deutsch zu »λιγύ-πνοος«. Wilhelm Pape: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Braunschweig 1914, Band 2, S. 43.