... liegt der Begriff der Trennung, »in zwei Theile«; Wurzel ΔFι , verwandt δύο, δίς , Latein. duo, ... ... Verstärkung des simplex , διαφϑείρω . – 2) Trennung. zer- , auseinander, διαιρεῖν, διαλύειν, διαγιγνώσκω. – 3) Wetteifer, Wechselwirkung, mit-, ...
... vgl. Arist. Nic . 9, 3. – b) eine Versammlung auseinander gehen lassen, τὸν ξύλλογον, τὸ ναυτικόν , Thuc . 2, ... ... συμπόσιον , Plut. sept. sap. conv . E. – Pass ., auseinander-, weggehen, διαλύεσϑαι ἐκ τοῦ συλλόγου , Her . ...
ἄν-διχα , 1) auseinander, entzwei, ἡ κεφαλὴ ἄνδ. κεάσϑη , Il . 16, 412; ἄνδιχα πάντα δάσασϑαι , Alles in zwe; Theile theilen, 18, 511; ἄνδ. ϑυμὸν ἔχειν , Hes. O . ...
... 969; (s. λαμβάνω ), 1) auseinander nehmen, trennen, theilen ; τὸν ποταμὸν εἰς διώρυχας Her . ... ... ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος μερῶν , Panzer, deren Schwere sich auf die einzelnen Theile des Körpers vertheilt hat, Xen. Mem . 3, 10, 13. ...
... 148; Plat. Phaedr . 253 d τρία μέρη , in drei Theile; παῖδα κατὰ μέλεα διελών Her . 1, 119; 123; ἀκρόϑινα διελών Pind. Ol . 11, 59; auseinander-, wegreißen , γέφυραν, σταυρούς , Xen. An . 5, ...