ἀ-διά-φθορος , unverdorben, Plat. Phaedr . 252 dt Dem . ψυχὴ ὀρϑὴ καὶ δικαία καὶ ἀδ . 18, 298; oft Plut ., der Symp . 8, 5 ὕδωρ ἀδ. ἄμικτον καὶ καϑαρόν ...
ἀ-διά-φθαρτος , unverdorben, unbestochen, Plat. Ap . 34 b Legg . XII, 951 c.
ἀ-κακο-ύργητος , unverdorben, B. A . 238; cf. Harpocr. v . διάσειστος .
ἀ-παρά-φθαρτος , unverdorben, Sp .
παρθένιος , bei Pind . u. den Att. auch 2 Endgn ... ... nennt παρϑένιον ἄνδρα den Mann, den die Jungfrau geheirathet hat. Uebertr., rein, unverdorben, auch von reinem Quellwasser, vgl. Ruhnk. H. h. Cer . ...