... Wiederholung des Artikels dem Nomen nachgesetzt, ὁ ἀνὴρ ὁ ἀγαϑός, ὁ πόλεμος ὁ τῶν Ἑλλήνων πρὸς τοὺς ... ... Σωκράτης ὁ φιλόσοφος, Θουκυδίδης ὁ Ἀϑηναῖος ; – ὁ Θουκυδίδης ὁ Ἀϑ . dagegen heißt ... ... τἄλλα (nicht τἆλλα , s. Wolf's Anal . I p. 431), τἀκίνητα ...
Σ, σ, ς , σίγμα od. richtiger σῖγμα, τό ... ... das zweite Wort mit σ anfängt, σ bei Dichtern verdoppelt, wie in βοοσσόος, ... ... u. στέρφος; seltner vor κ u. φ , s. Koen Greg. Cor. p . 254. 553. ...
... 202. – In Att. Prosa mit dem Artikel, wenn schon Erwähntes oder sonst Bekanntes bezeichnet wird, sonst ohne Artikel, ... ... πόνων Aesch. Prom . 66; λέχος σόν 556; ὄμμα σόν Soph. O. C . 245; πάτερ, σός εἰμι ...
... . conditional ., das Genauere s. v . Ἄν oben S. 156 ff. Nicht ... ... vgl. über die Construction oben s. v . Ἄν S. 163. 172. Nach ... ... ., über welche Construction oben s. v . Ἄν S. 159; Plat. Gorg ...
ΚΑΛός , ή, όν , schön ; zunächst – a) von dem in die ... ... . El . 376, ἐν καλῷ σ' ἔξω δόμων ηὕρηκα Eur. I. A . 1106, ἐν ... ... 3, 60; τέϑνηκεν, οὗπερ τοῖς νέοις καλόν , wo es schön, ehrenvoll ist, Aesch. Spt ...
... , A . Bedingungspartikel, wenn , vgl. ἐάν . I. c. indicat., ... ... bloße Annahme als wirklich hingestellt, wenn es wahr ist, daß, – wenn wirklich; der Nachsatz wird ... ... χεῖρας ἦλϑον πατρί, πῶς ἂν ψέγοις O. C . 978; ὁ κίνδυνος δόξειεν ἂν δεινὸς ...
... u. προτί (nur in wenigen Zusammensetzungen wird ι elidirt, s. oben ποτί) , kretische Form durch Buchstabenumstellung ... ... πρὸς πέδῳ κεῖται , Soph. O. R . 181; ὡς ὁ Λάϊος κατασφαγείη πρὸς τριπλαῖς ... ... , Soph. El . 960; πρός σ' ἀποσκοποῠσα , O. R . 746, vgl. ...
αὐτός , ή. ό . Am ausführlichsten hat über ... ... das Reflexivum ἐμαυτοῦ, ῆς, ῷ, όν u. s. w.; wo es bei den Att ... ... Ding an u. für sich, vgl. 3) z. E. – 5) Wie in selbander, selbdritter , wird ...
... Casus als im ersten Gliede stehen müßte, δοίη δ' ᾧ κ' ἐϑέλοι καί οἱ κεχαρισμένος ἔλϑοι , sc . ... ... O. C . 56, d. i. ὁ τόπος , ὃν ἐπιστείβεις, καλεῖται ; vgl. εἴρηκας ... ... , Phil . 268; O. C . 87 O. R . 303; ϑάνατον καὶ ...
... ἀλλ' οὐ φιλοδόξους κλητέον Rep . V, 480 e. – 2) nur Verschiedenes, so daß ... ... – anders ἀλλ' ἄρα – μὴ ὁ Κτήσιππος ἶν ὁ ταῠτ' εἰπών , aber vielleicht war es nicht ... ... 301 b; – über οὐ γὰρ – ἀλλά s. 2 e; – ἀλλὰ – γε , doch wenigstens ...
... Hom . u. Folgende überall, z. B. ὁ δ' εὐϑὺς ὡς ἤκουσεν, πᾶσιν προφωνεῖ ... ... διανοεῖσϑε Plat. Rep . I, 327 e ; ὑποϑέμενοι ὡς τούτου οὕτω ἔχοντος IV, ... ... αἰτοῠσιν, ὡς οὐχὶ αὐτοῖσιν ὠφέλειαν ἐσομένην ἐκ τοῠ ἄρχειν I, 345 e , u. sonst. – Der acc ...
... , ἐν χεροῖν λαβεῖν, κατέχειν , Soph. O. R . 912 O. C . 1696; οὐ κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων ... ... 108. 7, 5; ἀποκτείνειν 3, 66 u. ä., s. χείρ ; – ἐν ὠσὶ νωμᾶν καὶ ...
... die Verneinungspartikel οὐ so hinzugesetzt wird, daß im Deutschen geradezu e i n Verbum »verneinen«, »leugnen«, »verweigern«, »verbieten« entspricht ... ... d); u. in demselben Falle bei Participien, ὁ μὲν λαβών, ὁ δ' οὐ λαβών , ... ... οὐ δώσει , Il . 24, 296, d. i. wenn er dir nicht geben, verweigern ...
... ἐσχέϑην . Vgl. noch Giese Aeol. Dial. S. 245 ff, S. auch ἴσχω, σχέϑω , und die ... ... ; ἔχ' αὐτοῦ πόδα σόν , halt deinen Fuß dort an, I. T . 1159; ... ... Ag . 158; ταῠτα γάρ σ' ἔχω μόνον προςειπεῖν Soph. O. R . 1071; τὸ μέλλον ...
... 433; βάλανος ἡ ἀπὸ τοῦ φοίνικος , Eichel von der Palme, d. i. Dattel, Xen. An . 1 ... ... ἀφ' ὧν ψυχὴ τρέφεται Plat. Prot . 313 e. Im N. T . ἐσϑίειν ἀπό τινος . So τρέφειν ... ... vgl. Plat. Rep . IX, 571 e; ἐλευϑεροῠν ἀπό τινος , Thuc . 2, 71 ...
... . neutr . von ὅςτις , also = ὅ, τι (s. oben), wie das lat. quod und ... ... Plut . 183 (mehr Beispiele s. unter ΕΙΛΩ, οἶδα a. E.). – Eben so steht ... ... der Bdtg wie μὴ ὅτι , z. B. οὐχ ὅτι μόνος ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ ...
... ποτε πρώταισιν ὑμῖν ἀντέκυρσα Soph. O. C . 98, sonst (wenn das nicht wäre) wäre ich ... ... ἰοὺ δύστηνε· τοῦτο γάρ σ' ἔχω μόνον προςειπεῖν Soph. O. R . 1071; vgl ... ... Soph. Ant . 238; διδάξω σ'· ἢν γάρ O. R . 839. Bes. häufig ...
... . Ol . 6, 52. Bes. bei Demonstrativen, wenn ein schon genannter Gegenstand wieder aufgenommen wird, ... ... Ai . 1005; πολὺ γὰρ ἀμείνωνἄρα ὁ τοῠ ἀδίκου ἢ ὁ τοῦ δικαίου βίος Plat. Rep . ... ... τίς σε, τέκνον, τίς σ' ἔτικτε τῶν μακραιώνων ἄρα ; O. C . 1444; und ...
... τις καὶ ἄλλος ἐποιήϑη ὑπό τινος , wenn auch ein anderer von Einem adoptirt ist, 2, 1; selten vom ... ... .; – τὸν ϑεὸν ποιο ύμε-νος ἀρωγόν , Soph. O. C . 1287. – So auch ὑπ' ἑωυτῷ ποιεῖσϑαι , ... ... 103. 7, 157; ὑφ' ἑαυτοὺς ποιεῖσϑαι , Plat. Rep . I, 348 d, u. ...
λόγος , ὁ , das Sprechen u. ... ... καὶ σχεδὸν ἅπαντα τὰ δι' ἡμῶν μεμηχανημένα λόγος ἡμῖν ἐστὶν ὁ συγκατασκευάσας κ. τ. λ ., wo er §. 7 schließt λόγος ... ... οὐκ αἰσχυνεῖται Phaedr . 245 e, vgl. Legg . X, 895 e; u. so stellt ...
Buchempfehlung
Nachdem Musarion sich mit ihrem Freund Phanias gestrittet hat, flüchtet sich dieser in sinnenfeindliche Meditation und hängt zwei radikalen philosophischen Lehrern an. Musarion provoziert eine Diskussion zwischen den Philosophen, die in einer Prügelei mündet und Phanias erkennen lässt, dass die beiden »nicht ganz so weise als ihr System sind.«
52 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Für den dritten Band hat Michael Holzinger neun weitere Meistererzählungen aus dem Biedermeier zusammengefasst.
444 Seiten, 19.80 Euro