ἄνεμος ( ἄημι), ὁ , das Wehen, Lufthauch, Wind, von Hom. an überall; ἀργαλέων ἀνέμων ἀέλλῃ Iliad . 13, 795; πάσας ἀέλλας παντοίων ἀνέμων Od . 5, 293; ἀνέμοιο δεινὸς ἀήτη Iliad . 15, 626; ἀργαλέων ...
ἴκμενος οὖρος , günstiger Fahrwind, II . 1, 479 ... ... nach der Erkl. der Alten mit ἰκμάς zusammenhangend, feuchter, milder u. erfrischender Lufthauch, wie Od . 5, 478 ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων; schwerlich ist ...