λεπτός ( λέπω , also eigtl. geschält), dünn, sein, ... ... . 177; – δρόσοι λεπτοὶ λεόντων Aesch. Ag . 139; λεπταὶ κώνωπος ῥιπαί 866; σύριγγος ὅπως πνοὰ λεπτοῦ δόνακος Eur. Or ... ... Av . 318; dah. τὸ λεπτόν , vom Styl, D. Hal .; καὶ ἀκριβής , ...
νέατος , ion. u. ep. νείατος , eine Art ... ... l. l . νάεται und κέαται überliefert; ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων , Iliad . 6, 295; τὴν νεάταν ὁδὸν στείχουσα , den letzten, den Todesweg, Soph. Ant . 801; νέατον δὲ φέγγος λεύσσουσαν ἀελίου , 802; ...
τέκτων , ονος, ὁ , jeder in Holz arbeitende Handwerker, bes. der Zimmermann ... ... Aesch . γένους , Suppl . 589; u. übertr., ϑυσία νεικέων τέκτων , Ag . 148, vgl. 1379; bes. im schlimmen Sinne, der ...
μεστός , angefüllt , voll, im eigentlichen Sinn u. übertr ... ... ϑυμούμενος , Soph. O. C . 772, wie μεστὸς ἐγένετο ἀγανακτῶν , er hatte sich satt ... ... , Dem . 48, 28, u. anders, φυλάττει ὁπηνίκα ὑμεῖς ἐστε μεστοὶ τοῦ ἀεὶ λέγοντος , bis ihr den Redner satt, zum Ueberdruß, gehört ...
νέκταρ , αρος, τό , der Trank der Götter, wie ... ... ; τῇ δὲ παρ' ἀμβροσίην δμωαὶ καὶ νέκταρ ἔϑηκαν , 199; Ἥβη νέκταρ ἐῳνοχόει , Il . 4, 3 ... ... μεϑυσϑεὶς τοῦ νέκταρος , Plat. Conv . 203 b; Folgde; νέκταρ καὶ ἀμβροσία τὸ δεῖπνον , ...
κεντέω (ΚΕΝΤ , wovon κένσαι , ... ... εἶκε τῷ ϑανόντι, μηδ' ὀλωλότα κέντει Soph. Ant . 1017; ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που ἢ ... ... Hell . 3, 3, 11; in obscönem Sinne, λορδοῖ, κεντεῖ, βινεῖ Ath . IX, 403 ...
ξεστός , geschabt , durch Behauen, Schaben, Hobeln u. ... ... . 10, 211; so auch ξεστῇς αἰϑούσῃσι zu nehmen, Il . 6, 243, vgl. 20, 11; von Horn, διὰ ξεστῶν κεράων Od . 19, 566. ...
κεστός ( κεντέω, κένσαι ), durchstochen, gestickt; κεστὸς ἱμάς , der gestickte Brustgürtel der ... ... . 73 τὴν περὶ τὸν κεστὸν γοητείαν ; vgl. Luc. D. D . 20, 10; ... ... . 10 (V, 121); – οἱ λεγόμενοι κεστοί , ein Geschichtsbuch, Phot. bibl. cod . ...
νεότης , ητος, ἡ , das jugendliche Alter, die ... ... . in dor. Form, ἁ νεότας , Herc. Fur . 637; in Prosa; Thuc . 6, 18; καὶ γῆρας καὶ νεότης , Plat. Rep . I, 329 ...
δέλτος , ἡ , 1) die Schreibtafel, von ihrer ältesten dreieckigen Gestalt; χαλκῆ Soph. Tr . 683; πινάκων ξεστῶν δέλτοι Ar. Th . 788; Her. 8, 135 u. sonst; übertr., μνήμονες δέλτοι φρενῶν , Gedenktafeln des Herzens, Aesch. ...
κέστρα , ἡ (κεντέω) , 1) der Spitzhammer, mit einem gespitzten u. einem kolbigen Ende, Soph. frg . 21 bei Poll . 10, 160. – Auch der Pfriem u. die Streitaxt, Hesych . – 2 ...
μεστόω , vollmachen, anfüllen, erfüllen; ἐμεστώϑη μέγας αἰϑήρ , mit Staub, Soph. Ant . 416; πᾶς ἐμεστώϑη δρόμος κτύπου κροτητῶν ἁρμάτων , El . 703; übertr., πρὶν ὀργῆς κἀμὲ μεστῶσαι , Ant . 280; μὴ οὐχ ὕβρεως τε καὶ ...
λεκτός , 1) gesammelt, auserlesen; στρατός Soph. O. R . 19; Hes. frg . 11; ἀλλ' εὐσταλῆ καὶ λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον Aesch. Pers . 781; Eur. Suppl . 356 u ...
δέκτης , ὁ (δέχομαι ), der Empfänger, Bettler, Homer einmal, Od . 4, 248. In dieser Stelle nahm ein cyclischer Dichter δέκτῃ als Eigennamen, Δέκτῃ ; Aristarch erklärte = ἐπαίτῃ ; s. Scholl ...
κέντωρ , ορος, ὁ , der Stachler, ἵππων , Antreiber, Il . 4, 391. 5, 102 u. sp. D ., wie ... ... , 578); bei Nonn. Io . 19, 191 auch fem ., ἡ κέντωρ λόγχη .
πεντάς , ἡ , = πεμπάς , die Fünf, Fünfzahl, Arist. anal. post . 2, 13; Plut. de def. orac . 36 u. öfter; σταφυλῆς , Gaetul . 3 (VI, 190); Strat . 4 (XII, 4); ...
πεπτός , gekocht, verdau't, zu verdauen, verdaulich; Medic.; Ath.; Plut. de sanit. tuenda p . 382 nennt neben einander ἑφϑὰ καὶ ὀπτὰ καὶ πεπτά .
λέϊτος u. λεῖτος , auch λήϊτος, λῇτος , die man vgl., das Volk betreffend, öffentlich, publicus , vgl. Piers. Moer. p. 253 Valck. Her . 7, 197. Davon
Buchempfehlung
Der Held Gustav wird einer Reihe ungewöhnlicher Erziehungsmethoden ausgesetzt. Die ersten acht Jahre seines Lebens verbringt er unter der Erde in der Obhut eines herrnhutischen Erziehers. Danach verläuft er sich im Wald, wird aufgegriffen und musisch erzogen bis er schließlich im Kadettenhaus eine militärische Ausbildung erhält und an einem Fürstenhof landet.
358 Seiten, 14.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1765 und 1785 geht ein Ruck durch die deutsche Literatur. Sehr junge Autoren lehnen sich auf gegen den belehrenden Charakter der - die damalige Geisteskultur beherrschenden - Aufklärung. Mit Fantasie und Gemütskraft stürmen und drängen sie gegen die Moralvorstellungen des Feudalsystems, setzen Gefühl vor Verstand und fordern die Selbstständigkeit des Originalgenies. Michael Holzinger hat sechs eindrucksvolle Erzählungen von wütenden, jungen Männern des 18. Jahrhunderts ausgewählt.
468 Seiten, 19.80 Euro