ἔσχατος , η, ον (auch 2 Endgn, Arat. ... ... , Rep . II, 361 a; τὸ πάντων μέγιστόν τε καὶ ἔσχατον πάσχειν Phaed . 83 c; ἐπ' ἔσχατον ἐλϑεῖν ἀηδίας Phaedr . 240 d; ἐπὶ τὸ ἔσχ. τοῦ ...
δυνατός , adj verb . zu δύναμαι ; 1) der ... ... a, wie ὅσον οὖν δυνατὸν πειρατέον , Conv . 196 d; vgl. Eur. I. A ... ... , sehr , Plat . u. A.; δυνατῶς ἔχει μοι, = δυνατόν ἐστιν , Her . 7, 11. ...
θάνατος , ὁ (ϑανεῖν ), ... ... . VI, 492 d; ϑάνατον καταγιγνώσκειν τινός , die Todesstrafe gegen Einen erkennen, Thuc . u. ... ... . ἐπί; ἡ ἐπὶ ϑανάτῳ , sc . ζημία , Todesstrafe; ϑανάτου δίκῃ κρίνεσϑαι , einen ...
κάματος , ὁ (καμεῖν ), ... ... 8, 50; οὐδέποτ' ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι Soph. El . 128, vgl. O. R . 174 ... ... 2) das mühsam Erarbeitete, das mit Anstrengung Erworbene; ἄλλοι δ' ἡμέτερον κάματον νήποινον ἔδουσιν Od ...
ἀλλάττω , ἀλλάξω , pass. aor . I. ήλλάχϑην , Her . u. Tragg . gew., seltener bei Ar ., in Prosa gew. aor . II. ἠλλάγην , anders machen, verändern, dah. Eins für das Andere nehmen, verwechseln, ...
ἐσχατιά , ἡ , der äußerste Theil, der Rand, die ... ... 517. 5, 489; auch ἐσχατιή allein, ein einzelnes von der Stadt entlegenes Landstück, bes. am ... ... . 6, 11; ἀν' ἐσχατιήν Archil. frg . 60; ἐσχατιῇ , endlich, Nic. Th . 437 ...
ἐργάτης , ὁ , der Arbeiter, der Etwas thut, der ... ... καὶ φειδωλός Rep . VIII, 554 a, wie στρατηγὸς ἐργάτης , dem ἀργός entgeggstzt, Xen. Cyr . 1, 6, 18; βοῦς ἐργάτης Archil . 8; ...
ἐργάτις , ιδος, ἡ , fem . zu ἐργάτης , bewirkend, μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάτιν Aesch. Prom . 459 ... ... thätig, γλῶσσαν μὲν ἀργόν, χεῖρα δ' εἶχον ἐργάτιν Soph. Phil . 97; γυναῖκες Her . 5 ...
δέκατος , der Zehnte , von Hom . an überall. ... ... , 325. 19, 294 ἐς δεκάτην γενεήν ; 16, 18 δεκάτῳ ἐνιαυτῷ ; besonders merkwürdig Iliad . 8, 404. 418 ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτούς , statt ἐς δέκατον ἐνιαυτόν , Homerisch plural . für den ...
θυγάτηρ , die Tochter , Curtius Grundz. d. Gr. Et . 2. ... ... u. ϑυγατρός , so auch dat . u. acc., voc . ϑύγατερ , plur . ϑύγατρες , Il . 9, 144; in Prosa ...
θανατόω , tödten; πάντως ἐμέ γ' οὐ ϑανατώσει Aesch. Prom . 1055; τὸ ϑανατωϑὲν ἢ τρωϑέν Plat. Legg . IX, 862 c; bes. zum Tode verurtheilen, hinrichten, Her . 1, 113; ὁ τῆς πόλεως κοινὸς δήμιος ϑανατωσάτω ...
ἐσχατάω oder ἐσχατόω , der Aeußerste, Letzte sein, nur partic . ἐσχατόων, -τόωσα , z. B. εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα , einen äußersten der Feinde, einen Nachzügler, Il . 10, 206; ...
κῡματόω , = κυματίζω , wohl nur pass .; ἡ ϑάλασσα κυματωϑεῖσα Thuc . 3, 89, wie Luc. V. H . 2, 30 ὁ δὲ ποταμὸς ἐκυματοῠτο ὥςπερ ϑάλασσα u. Plut. plac. phil . 4, 19; Heliod ...
αἱματόω , mit Blut besudeln, Eur. Andr . 260; gewöhnl. pass ., Trag., Aesch. Ag . 1656; Eur. Phoen . 1149: auch Xen. Cyr . 1, 4, 10; ἀκόντια ᾑματωμένα , vgl. Thuc . 7, 84; ...
ὀμματόω , mit Augen versehen, D. Sic . 4, 76 u. a. Sp.; übertr., aufhellen, erklären, ὠμμάτωσα γὰρ σαφέστερον , Aesch. Suppl . 462, οὔτοι φρένα κλέψειαν ὠμματωμένην , Ch . 841.
μύχατος , unregelmäßiger superl . zu μύχιος , von μυχός , wie μέσατος von μέσος gebildet; Ap. Rh . 1, 170; Callim. Dian . 68; Opp. Cyn . 3, 350; Ep. ad . 472 ...
μέσατος , poet. = μέσος (mit Superlativendung, vgl. τρίτατος ), der mittelste, Ar. Vesp . 1502; μεσάτην ἐς κραδίην , Marian. Schol . 1 ( Plan . 201). S. ...
κοράττω , = κορακεύομαι , schwarz werden, Hesych . – Nach Suid . = unablässig, ungestüm fordern, von den Raben, die unaufhörlich krächzen u. sich nicht wegjagen lassen.
ἀτταταί , od. nach den alten Gramm., z. B. Arcad. p. 283, ἀτταταῖ , ein Wehruf, Soph. Phil . 733; Ar. th . 223, wo ἀτταταὶ ἀτατταταί neben einander; – ein Jubelruf, Ach . 1160. ...
Buchempfehlung
Die schöne Böhmin Bozena steht als Magd in den Diensten eines wohlhabenden Weinhändlers und kümmert sich um dessen Tochter Rosa. Eine kleine Verfehlung hat tragische Folgen, die Bozena erhobenen Hauptes trägt.
162 Seiten, 9.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro