εὐωχία , ἡ , das Wohlleben, Fröhlichkeit, bes. beim Schmause, Plut. de cupid. divit . E.; Ath . VIII, 363 b erkl. οὐκ ἀπὸ τῆς ὀχῆς, ἥ ἐστι τροφή, ἀλλ' ἀπὸ τοῦ κατὰ ταῦτα εὖ ἔχειν; gew. der ...
φιλο-γηθής , ές , dor. φιλογᾱϑής , die Freude, die Fröhlichkeit liebend, Aesch. Spt . 901.
ἀοιδή ( ἀείδω), ἡ , zsgzgn ᾠδή (w. m. ... ... εἰς ὀρχηστύν τε καὶ ἱμερόεσσαν ἀοιδὴν τρεψάμενοι Od . 18, 304; Zeichen der Fröhlichkeit, Aesch. Ag . 951; das Lied, welches gesungen wird, Iliad ...
εὖ-θῡμία , ἡ , guter Muth, ... ... ἐνεπίμπλαντο Xen. Cyr . 4, 5, 7, öfter, bes. von der Fröhlichkeit beim Mahle; εὐϑυμίας παρέχειν τινί , Einen ergötzen, 1, 3, 12; ...
φιλο-φροσύνη , ἡ , ... ... . 30; im plur., Rom . 8 Num . 20; – Heiterkeit, Fröhlichkeit, Xen. Conv . 2, 24.