ἀκρῑβής , ές ( ἄκρος , scheint leine Zstzg), genau, sorgfältig, in der ganzen Prosa häufig, selten bei Dichtern, mit Eur. El . 365 οὐκ ἔστ' ἀκριβὲς οὐδὲν εἰς εὐανδρίαν , es giebt kein genaues Kennzeichen der Männerwürde; Λυγκεὺς ἀκριβὴς ὄμμασι ...
σειραῖος , am Seile; gew. ἵππος σ ., das Handpferd, das an der Leine zieht, Suid . ὁ ἔξω τοῠ ζυγοῠ, ὁ δεξιός ; Soph. El . 712; übertr., das rechte von zwei Jochpferden, ὑπὸ σειραίοις ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα , ...
παρά-σειρος , neben od. an dem Seile, an der Leine gehend, gew. ἵππος , das nicht ins Joch gespannte, sondern daneben, an der Leine ziehende Pferd, Handpferd (vgl. σειραφόρος ), Ggstz von ζύγιος , ...
ἵημι ( ἙΩ ) ἱεῖσι , att. ἱᾶσι , inf ... ... 309; auch ἐν δὲ παρηορίῃσιν Πήδασον ἵει , er schickte den Pedasos an die Leine, spannte ihn daran, 16, 152; εἰ γάρ μ' εἰς Τάρταρον ἧκε ...
κάλως , ω, ὁ , ion. u. ep. κάλος ... ... ( ἐκ κάλων ἕλκοντες τὰς ναῦς ) = am Lande entlang das Schiff mit der Leine ziehen, statt zu rudern oder zu segeln; vgl. App. Mithr . ...
σειρᾱ-φόρος , ion. σειρηφόρος , Lob ... ... , mit u. ohne ἵππος , das Pferd, das am Seil, an der Leine, nicht im Joche zieht, das Handpferd, das neben dem in's Joch ...