μελ-ῳδία , ἡ , das Singen, Eur. Rhes . 932; die Sangweise, Melodie, das lyrische Gedicht, Lied, ποιητῇ κωμῳδίας ἢ ἰάμβων ἢ μελῳδίας vrbdt Plat. Legg . XI, 935 c; τοῦ τὴν μελῳδίαν ξυνϑέντος ποιητοῦ ...
μελ-ῳδέω , singen; Ar. Av . 227; pass ., τὰ ῥηϑέντα ἢ μελῳδηϑέντα , Plat. Legg . II, 655 d; μελῳδηϑῆναι οὐ μόνον τὰ Ὁμήρου ἀλλὰ καὶ τὰ Ἡσιόδου , Ath . XIV, 620 b; auch ...
μελ-ῳδός , ein Lied singend, Eur. Rhes . 351; oft auch ἄχημα , I. T . 1045; auch = dichtend, bes. der lyrische Dichter, Plat. Legg . IV, 723 d; Τήϊος , Anacr. ...
μελ-άνθιον , τό , auch μελάνϑιος πόα , ein Kraut, dessen Same als Gewürz gebraucht wurde, Schwarzkümmel, Theophr., Diosc .
μελ-ῳδικός , ή, όν , die Melodie betreffend, melodisch, Arist. Quint .
μελ-ίαμβος , ὁ , lyrisches Gedicht in jamb. Versmaaß, D. L . 6, 76.
μελ-ῳδητός , gesungen, sangbar, Plut. de ει ap. Delph . 10.
μελ-ουργέω , = μελοποιέω , Schol. Theocr . 9, 7 u. a. Sp .
μελ-ουργός , = μελοποιός , Maneth . 4, 185.
μελ-άνθεμον , τό , eine Art ἀνϑεμίς , Diosc .
μελ-ούργημα , τό , Lied, Sp .
μέλι , ιτος, τό , Honig , mel, Hom . u. Folgde überall; γλυκερόν , Od . 20, 69 u. öfter, χλωρόν , Il . 11, 630, γλυκίων μέλιτος αὐδή , 1, 249; παμφαές , tropfenhell, ...
λάλος , ον , geschwätzig, plauderhaft; Eur. Suppl . 462 ... ... Ar. Ach . 716 Thesm . 393; sp. D ., γῆρας Mel . 127 (VII, 417); auch τέττιξ , Bian . 3 (IX ...
δάϊος , ion. δήϊος , w. m. s., auch 2 ... ... 1) feindlich , vernichtend, bei Tragg . in chor . u. mel .; πῦρ Aesch. Spt . 222; μάχαι Soph. Ai ...
Buchempfehlung
Demea, ein orthodox Gläubiger, der Skeptiker Philo und der Deist Cleanthes diskutieren den physiko-teleologischen Gottesbeweis, also die Frage, ob aus der Existenz von Ordnung und Zweck in der Welt auf einen intelligenten Schöpfer oder Baumeister zu schließen ist.
88 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Michael Holzinger hat für den zweiten Band sieben weitere Meistererzählungen ausgewählt.
432 Seiten, 19.80 Euro