μέλισσα , ἡ , att. μέλιττα (μέλι , die ... ... p. 580. – Bei Pind. P . 4, 60 ist Δελφὶς μέλισσα die delphische Priesterinn; auch die Priesterinnen der Demeter u. Artemis hießen so, ...
ἐργάτις , ιδος, ἡ , fem . zu ἐργάτης , bewirkend, μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάτιν Aesch. Prom . 459; vgl. μέλισσα μέλιτος ἐργ . Luc. Hale . 7; νέκταρος , Bienen, Antiphil ...
ἀκρο-λόγος , oben absammelnd, μέλισσα Epinic . bei Ath . X, 432 C, besser Lob. Conj. ἀκράχολος .
ἠερό-φοιτος , lustdurchwandelnd; μέλισσα , Phocyl . 159; οἶστρος , Orph. Arg . 47; Opp. H . 3, 166.
φιλό-σμηνος , Bienenstöcke, Bienenschwärme liebend, μέλισσα Nonn. D . öfters.
ἀριστο-πόνος , am besten arbeitend, χείρ Pind. Ol . 7, 51; μέλισσα Phocyl . bei Schol. Nic. Al . 448; Ep. ad. (IX, 466) ὑμέναιοι , etwas dunkel.
ἀνθο-δίαιτος , μέλισσα , von od. auf Blumen lebend, Mel . 108 (V, 163).
φῦλον , τό (φύω , eigtl. von Natur ... ... frg . 22 soll φῠλα μελισσέων von einer Biene, als Umschreibung von μέλισσα gesagt sein. – Im engern Sinne, Volksstamm, Volk, Nation; φῦλα ...
ποτάομαι , ep. u. att. poet. statt πέτομαι (vgl ... ... , vgl. Eum . 356; ποταϑείην , Soph. frg . 423; μέλισσα οἵα τις πεπόταται , Eur. Hipp . 504, u. oft im ...
ἀκρά-χολος (ion. ἀκρήχολος , von ... ... B. A . 475 nennt ἄχερδος ἀκραχολωτάτη , derviel Spitzen, Dornen hat; μέλισσα ἀκρ . Epinic. Ath . X, 432 c.
Buchempfehlung
Anders als in seinen früheren, naturalistischen Stücken, widmet sich Schnitzler in seinem einsamen Weg dem sozialpsychologischen Problem menschlicher Kommunikation. Die Schicksale der Familie des Kunstprofessors Wegrat, des alten Malers Julian Fichtner und des sterbenskranken Dichters Stephan von Sala sind in Wien um 1900 tragisch miteinander verwoben und enden schließlich alle in der Einsamkeit.
70 Seiten, 4.80 Euro