πολιο ῦχος , auch πολιήοχος u. dor. πολιάοχος , s. auch πολισσοῠχος , eine Stadt inne habend, bes. von den Schutzgottheiten einer Stadt, wie πολιεύς u. πολιάς; ὦ πολιοῠχοι ϑεοί , Aesch. Spt . 294; Suppl . 997 ...
πολιό-χρως , ωτος , mit grauer, weißlicher Haut, mit weißem Leibe; κύκνος , Eur. Bacch . 1359; πολιόχρωσι , Ar . bei Ath . VII, 287 d.
πολιό-θριξ , τριχος , grauhaarig, Strab . 7, 2, 3.
πολιο-ειδής , ές , graulich, Schol. Nic. Al . 126.
πολιό-τριχος , = πολιόϑριξ, πολιότριχα γένεϑλα , Opp. Cyn . 3, 293.
πολιο-κόρσης , ὁ , = Folgdm, Nicet .
πολιο-σφύροις ἵπποις , ist alte v. l . für Παλίου σφυροῖς Pind. P . 2, 45.
πολιο-φυλακέω , die Stadt bewachen, hüten, d. i. nicht ins Feld rücken, Pol . 18, 22, 4.
πολιο-κρόταφος , mit grauen Schläfen, d. i. mit grauem Haar an den Schläfen; Il . 8, 518; Hes. O . 183; Alexis Ath . VI, 255 b; Antp. Sid . 89 ...
πολιο-πλόκαμος , mit grauen Locken, Haaren, Qu. Sm . 14, 14.