ἐκ-γελάω (s. γελάω ), in Lachen ausbrechen, laut auflachen; ἐκ δ' ἐγέλασσε Il . 6, 471; Hes. O . 59 u. öfter; Xen. Cyr . 1, 3, 9 u. Sp .; ...
ἔκ-λαμπρος , sehr glänzend, sehr hell, Sp .; ἔκλαμπρον γελᾶν , hell auflachen, Ath . IV, 158 d.
(κραμβαλάζω , hell auflachen.)
ἀνα-καγχάζω , laut auflachen, μέγα Plat. Euthyd . 300 d; ἀνεκάγχασε σαρδόνιον Rep . I, 337 a.
ὑπερ-καγχάζω , übermäßig laut auflachen, D. L . 7, 185.